رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫‫اینو به مقصد بعدی ببرید.
‫داخلش نسخه ای که دراکا از کتاب ‫‫تعریف کرده، حروف چاپ
‫منگنه، و قالب های دستی وجود داره.
‫با اینا، هر حرفی که بشکنه ‫‫رو میتونید از نو بسازید.
‫محتوای کتاب چی؟
‫دختره دروغ که نمیگفت؟
‫نه، حرف هاش رو قبول دارم.
‫در این صورت،
‫به چیزی که از دختره میخواستیم رسیدیم.
‫از شرش خلاص شیم؟
‫صحیح.
‫منم بهش فکر کردم،
‫ولی بهش قول دادم که دستگاه ‫‫چاپ‌مون رو بهش قرض بدم.
‫خطرناک نیست؟
‫ما تازه باهاش آشنا شدیم، ‫‫از پیشینه این دختر خبری نداریم.
‫آدمایی مثل اون لایق این هستن ‫‫که بهشون یه فرصت داد.
‫کمتر کسی از همچین آدمایی حمایت میکنه.
‫جدا؟
‫و اینکه، آینده تشکیلات رو هم...
‫به تو میسپرم.
‫کار من همینجا تموم میشه.
‫واقعا حاضرید همه این کارها ‫‫رو فقط به خاطر این کتاب بکنید؟
‫آره.
‫‫این که باعث بشم این کتاب...
‫نه، این که باعث بشم هر نوع کتابی ‫‫به راحتی منتشر بشه
‫چیزیه که آررزوش رو دارم.
‫گوی، چرخش کره زمین
‫جناب نواک!
‫قسمت 20 ‫‫من عاشق خورشید مرکزی ام
‫موفق شدیم!
‫از صنعتگرهای محلی پرس و جو کردم
‫و فهمیدم یه طویله هست که مشکوکه--
‫یه تعداد نیرو جمع کن.
‫وقتشه که قضیه رو حل و فصل کنیم.
‫اوه!
‫‫- بیا! ‫‫‫- هان؟
‫فری از شهر آذوقه جمع کرده.
‫آروم بخور که مزه اش زیر زبونت بیاد.
‫م-ممنون.
‫‫- میشه بپرسم... ‫‫‫- هان؟
‫چرا به عاقبتت تو بهشت پشت کردی
‫تا این کارا رو انجام بدی؟
‫مرگ.
‫این کارا رو انجام میدم ‫‫تا بتونم مرگ رو بپذیرم.
‫من یه خواهر کوچک تر داشتم.
‫حول و حوش ده سالگیش، ‫‫به خاطر مریضی جونشو از دست داد.
‫خب، فکر کنم همه یه اتفاق ‫‫اینجوری تجربه کرده باشن.
‫تو لحظات آخر عمرش، یه حرفی زد.
‫خیلی خلاصه بود.
‫یه سوال، آروم و نهایی.
‫«چرا من به دنیا اومدم؟»
‫من این طور فکر میکنم.
‫به خاطر خدا.
‫این اتفاق افتاد که خواهرم به بهشت بره.
‫اگه آدما قراره بمیرن، ‫‫اصلا چرا به دنیا میان؟
‫خدا و دین وجود دارن تا ‫‫به این سوال جواب بدن.
‫ولی من نمیتونستم سوالشو جواب بد،
‫و قبل از اینکه بتونم حرفی بزنم خواهرم مرد.
‫از اون روز، به این فکر میکنم ‫‫چه چیزی نیاز دارم
‫تا با اطمینان بگم که به خاطر خداست.
‫کاری که الان میکنم، نتیجه نهایی ‫‫اون فکر کردن هاس.
‫در نهایت، این خدا نیست که ‫‫مرتدها رو سرکوب میکنه.
‫آدما این کارو میکنن.
‫اگه هیچکس دیگه قرار ‫‫نیست اینو بگه، من میگم.
‫اگه این کارو نکنم، هیچوقت نمیتونم به ‫‫خواهرم بگم که به خاطر خدا بوده.
‫اینو جلوی فرمانده نمیتونم ‫‫بگم، ولی دین مهمه.
‫بدون دین،
‫آدما هیچوقت نمیتونستن انقدر قوی باشن.
‫حتی تو یه جای دور افتاده،
‫کسی هست که به همین خدایی که ‫‫ما اعتقاد داریم، ایمان داشته باشه.
‫همین به تنهایی حمایت معنوی بزرگیه.
‫ولی با این حال،
‫مدت زمان زیادی از تاسیس کلیسا گذشته.
‫این که فساد توش ریشه کنه اجتناب ناپذیره.
‫تناقض ها و تضاد ها بیشتر و بیشتر میشن،
‫و همه جا رنگ و بوی یه تغییر اساسی گرفته.
‫واقعا داریم توی دوره تغییر زندگی میکنیم.
‫برای همینه که سعی کردم هدف و ‫‫ماموریت زندگیمو پیدا کنم.
‫و به سرانجام برسونمش.
‫ایمان دارم انجام دادن این کار باعث ‫‫میشه بتونم مرگ خواهرم رو بپذیرم.
‫من نمیخوام از مرگ طفره برم.
‫میخوام به رسمیت بشناسمش.
‫درون مایه زندگی من اینه.
‫‫- عه. چه خوش موقع اومدی. ‫‫‫- هان؟
‫راستش از اینکه میبینم از دستگاه های ‫‫این شکلی استفاده میکنی تعجب کردم.
‫مگه تو از تکنولوژی متنفر نیستی؟
‫همینطوره!
‫من فقط از تکنولوژی استفاده میکنم ‫‫تا تکنولوژی رو شکست بدم.
‫چرا انقدر از چیزای ساخته دست ‫‫انسان بدت میاد؟
‫جوابش سادست.
‫جایی که من به دنیا اومدم،
‫مردم همدیگه رو به خاطر برداشت های ‫‫خودشون از خدا میکشتن.
‫خانواده من هم کشته شد.
‫چیزای این شکلی همیشه اتفاق میفتن.
‫این طبیعی نیست.
‫این مشکل رو باید از ریشه حل کرد.
‫همه این فاجعه ها نتیجه ‫‫چیزای ساخته دست انسان هاس.
‫جامعه ساخت بشر، قوانین ساخت ‫‫بشر، و یه خدای ساخت بشر.
‫چیزایی که آدما میسازن نهایتا بتونن ‫‫تقلید زشت و کریه از طبیعت باشن.
‫با نگاه کردن به وسعت طبیعت ‫‫میشه راحت اینو فهمید.
‫ما در حد طبیعت نیستیم.
‫آدما نمیتونن از هیچی، چیزی بسازن.
‫وقتی هم که قدرت طبیعت رو قرض میگیرن،
‫کالسکه، تیر و کمون، و بمب میسازن.
‫چیزی جز اسلحه های زشت نمیسازن.
‫به قول افلاطون،
‫تقلیدهایی که انسان ها میکنن ‫‫صرفا نوعی از اجراست.
‫و نباید جدی گرفته بشن.
‫فقط خلقت های خداس که واقعی‌ان.
‫این که فکر کنیم تکنولوژی ما
‫بازتاب درک ما از طبیعته ‫‫چیزی جز یک غرور بی معنا نیست.
‫بازم میگم.
‫من به هوش بشریت اعتقاد ندارم.
‫خوب شد.
‫ممنون از کمکت.
‫‫کاری نداری؟ من رفتم...
‫فکر کن.
‫تو همین فراینده که حقیقت رو میشه پیدا کرد.
‫‫- ارسطو گفته... ‫‫‫- هان؟
‫ارسطو گفته که تکنولوژی هم تقلیدی از طبیعته.
‫ولی اینو هم گفته.
‫«تکنولوژی در بعضی از جوانب، آنچه که طبیعت ‫‫از اون عاجز بوده رو به سرانجام رسونده.»
‫این پارچه و این سکه های خونی
‫یادگاری های پدرم هستن.
‫وقتی بهشون نگاه میکنم، ‫‫یاد اعتقاد راسخ ام میفتم.
‫و یاد پدرم.
‫این دوتا به شکل طبیعی به وجود نیومدن.
‫اینا ساخته دست انسانن.
‫و این باعث نمیشه که بی ارزش باشن.
‫بعضی وقتا تقلیدی که آدما انجام میدن
‫اونچه که طبیعت ازش عاجز بوده ‫‫رو به سرانجام میرسونه.
‫‫من دیگه برم...
‫آسمون رو رصد میکنید؟
‫آره.
‫ولی از اونجایی که زمان دقیق رو نمیدونم،
‫مشاهداتم به درد نمیخورن.
‫جدی؟
‫مثل اینکه ما قراره بریم.
‫اومدم باهاتون خداحافظی کنم.
‫چه با ادب.
‫چیزی هم میخوای؟
‫البته که نه!
‫اونقدرا هم طمع‌کار نیستم.
‫ولی حالا که خودتون گفتین، ‫‫جنس این کلاهه هم چقدر خوبه ها...
‫‫- عه؟ پس برش دار. ‫‫‫- چی؟
‫من دیگه استفاده‌ش نمیکنم.
‫راستی، یه چیز دیگه هم میخواستم بهت بدم.
‫ظرف شیشه ای؟ چی توش هست؟
‫یه نامه توشه.
‫وقتی که کتاب چاپ و توزیع شد،
‫نامه رو واسم بفرست.
‫چجور نامه ای؟
‫وصیت نامه.
‫چی؟
‫تو کتابی که خودت واسم تعریف کردی ‫‫بود، یادت رفته؟
‫یه بخشی از سود باید کنار گذاشته بشه.
‫ولی خب، هنوز برنامه ای برای سود ‫‫کردن از این کتاب وجود نداره.
‫حالا چرا من؟
‫عه؟ حالا با من بحث میکنی؟
‫تو چیزی که انقدر برای من ‫‫عزیز بود رو سوزوندی.
‫همین کار هم نمیخوای در ازاش انجام بدی؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫میتونید به من اعتماد کنید ‫‫و اینو به من بسپرید؟
‫من هیچ کاری با گذشته شما
‫و اتفاقاتی که افتاده ندارم.
‫به نظرتون اشمیت و بقیه ‫‫واسه این کار بهتر نیستن؟
‫شاید من اینم تو اولین فرصت سوزوندم.
‫پس چرا من؟
‫چون تو جوونی.
‫چی؟
‫یه جور دیگه میگم.
‫در حال حاضر، آدمای جوونی مثل تو ‫‫نقش اول رو تو تاریخ ایفا میکنن.
‫واسه همین اینو به تو میسپرم.
‫هان؟ بیخیال.
‫‫نمیشه که پای من رو به این چیزا باز کنی!
‫‫تاریخ به من ربطی ندا--
‫چرا، داره.
‫ما کشفیات مردم قبل از ‫‫خودمون رو به ارث میبریم.
‫این میراث رو طبیعی،اتفاقی و قبل از ‫‫اینکه خودمون بدونیم به دست میاریم.
‫برای همین هر کسی که الان زنده‌س، ‫‫گذشته رو با خودش به دوش میکشه.
‫چرا خاطرات انقدر برای ما مهمه؟
‫چرا اتفاقات رو با زمان ‫‫خطی‌شون تعبیر میکنیم؟
‫چرا ذهن‌‎مون ما رو وادار میکنه ‫‫که تاریخ رو بررسی کنیم؟
‫به نظر من،
‫خدا به ما فرصت یادگیری داده.
‫به عبارت دیگه،
‫تاریخ یک گستره ای از اراده خداست.
‫اراده خدا؟
‫و این اراده خدا دقیقا چیه؟
‫همون چیزی که تو کتاب مقدس نوشته.
‫«خدا همه چیزها را با هم ‫‫برای خیریت به کار میبرد.»
‫اراده خدا اینه.
‫خدا به واسطه کارای آدما دنیا رو تغییر میده.
‫قدم به قدم، طی دوره های زمانی طولانی.
‫زمان حال در چارچوب ‫‫اون جریان بزرگ وجود داره.
‫در نهایت، به نظرم دلیل تولد ما
‫توی اون نقشه، توی آزمون و خطا نهفته‌س.
‫باید این وظیفه سنگین و بی پایان قدم برداشتن
‫تو راه خیر و ‫‫خوبی رو انجام بدیم.
‫اگه به جای اینکه شر رو پس بزنیم، ‫‫قبولش کنیم و باهاش روبرو بشیم
‫بعضی وقتا میتونیم ‫‫خیر بزرگتری رو به وجود بیاریم.
‫این طور نیست که خیر و شر
‫دو تا مسیر مختلفن.
‫همه چیز با یک رشته به هم متصل شده.
‫وقتی که این طور بهش فکر میکنم،
‫هیچکدوم از سختی هایی ‫‫که کشیدم برام بی معنا نیست.
‫ولی بدون تاریخ، آدما این ‫‫واقعیت رو فراموش میکنن.
‫آدما تسلیم
‫ترس از ماهیت فانی زندگی میشن.
‫فهمیدن تاریخ
‫به معنای فهمیدن اینه که ‫‫خدا ما رو به کجا هدایت میکنه.
‫برای همینه که وقتی به گذشته ‫‫اهمیت نمیدیم، راهمون رو گم میکنیم.
‫ولی این خیلی انتزاعیه.
‫برای من کاملا ملموس و عینی ئه.
‫چطور؟
‫چون آگاه بودن از تاریخ ‫‫روی تصمیماتم تاثیر میذاره.
‫‫اگه بخوام برات مثال بزنم...
‫پدر من بازجوی عقاید بود.
‫من یه مسیر کاملا متفاوت ‫‫با اون رو پیش گرفتم.
‫نمیدونم که الان چیکار میکنه.
‫حتی نمیدونم که زنده‌س یا نه.
‫فکر نمیکنم که دیگه ببینمش.
‫ولی بعضی وقتا تصور میکنم
‫که اگه با پدرم رو در رو بشم،
‫یا اگه بخواد مانع کارم بشه،
‫چه اتفاقی ممکنه بیفته؟
‫واضحه که همچین چیزی یعنی قراره ‫‫بدترین لحظه زندگیم رو تجربه کنم.
‫احتمالا بهت زده میشم ‫‫و خون‌سردیم رو از دست میدم.
‫ولی تو اون لحظه‌س
‫که باید تصمیم درست رو بگیرم.
‫تموم بدبختی های زندگیم
‫از همون لحظه سرچشمه میگیرن.
‫دونستن تاریخ
‫بهم آرامش میده،
‫ترس هامو از بین میبره،
‫به افکارم سر و سامون میده،
‫و باعث میشه دست از فرار کردن بردارم.
‫تاریخ بشریت من رو دلگرم میکنه.
‫‫- چرا؟ ‫‫‫- هان؟
‫چرا به بهونه اون کتاب
‫به همچین استدلال پیچیده ای رسیدی؟
‫چون من عاشق خورشید مرکزی ام.
‫و... چون میخوام برای این عشق ارزش قائل بشم.
‫این بچه گانه‌س.
‫قبول دارم.
‫پس بهش غلبه کن.
‫رهبر!
‫دو تا درشکه دارن به این سمت میان.
‫شوالیه‌ن.
‫چی؟
‫پس پیدامون کردن.
‫از چیزی که فکر میکردم زودتر اومدن.
‫پس لطفا از دروازه عقبی فرار کنید.
‫از جنگل که رد بشید، یه درشکه منتظرتونه.
‫اگه همه چیز خوب پیش بره، بدون اینکه ‫‫کسی بفهمه از اینجا فرار کردید.
‫با همدیگه به سمت مقصد بعدی برید.
‫‫- من اینجا میمونم و حواسشونو پرت میکنم. ‫‫‫- چی؟!
‫از اونجایی که رهبر این تشکیلات منم،
‫من کسی ام که دنبالشن.
‫و-ولی اگه شما حواس‌شون رو پرت کنید،
‫بعدش چی؟
‫تو لازم نیست به این چیزا فکر کنی.
‫خداحافظ.
‫ما هم باید راه بیفتیم دیگه.
‫قسم میخورم... انتقامتو میگیرم.
‫دیدمشون!
‫یه زن اونجاست.
‫رهبرشون باید همین باشه!
‫گوی: چرخش کره زمین
‫گوی.
‫ما بازجوهای عقایدیم و از طرف کلیسا اومدیم!
‫‫به اسم خدا ازت میپرسم!
‫تو رهبر جبهه آزادی مرتدهایی؟
‫بله.
‫من رهبرشونم.
‫آماده برای آتش!
‫چی؟ مواد منفجره؟
‫نگو که... خودش فیتیله‌ش رو آتیش زده؟
‫جناب نواک!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫برای... یه لحظه...
‫چی؟
‫‫جناب نواک، این...
‫منم نمیتونم این رو درک کنم.
‫ولی چیزی که میدونم
‫اینه که از تکنولوژی جدید استفاده شد
‫تا جلوی چشم ما همچین اتفاق وحشتناکی بیفته.
‫و اینکه...
‫رهبرشون مرد.
‫از سمت طویله داره دود میاد!
‫حتما به یولنتا حمله کردن!
‫نه، یولنتا خودش رو شهید کرد.
‫شهی... چی؟
‫شهید؟
‫اینم بخشی از نقشه بود.
‫انفجار این پوشش رو به میده
‫تا بدون مشکل به چاپخونه برسیم.
‫هدف دشمن، از بین بردن رهبر ‫‫جبهه آزادی مرتدها بود.
‫به هدفشون هم رسیدن.
‫فعلا اطلاعاتی از ما ندارن.
‫و نمیتونن رد ما رو بزنن.
‫بعدشم، وظیفه توزیع کتاب ها ‫‫با جبهه اصلاحاته.
‫شهادت رهبرمون برای همکاری با اونا لازم بود.
‫درسته که اونا مرتد به حساب میان،
‫ولی همچنان بین افراد دیندار فعالیت میکنن.
‫و برای پیوستن به تشکیلات ما دو به شک هستن.
‫ولی مرگ رهبر این رو عوض میکنه.
‫مردم این طور فکر میکنن ‫‫که جبهه آزادی منحل شده.
‫با تشکیل یه سازمان جدید ‫‫و غیر مرتبط به جبهه آزادی،
‫میتونیم با جبهه اصلاحات کار کنیم.
‫نمیتونستید وانمود کنید که منحل شدید؟
‫واقعی انجام دادنش بهترین راه واسه ‫‫اینه که بهمون مشکوک نشن.
‫ولی مهم تر از همه، ‫‫رهبر به این قضیه فکر کرد
‫و خودش این تصمیم رو گرفت.
‫حتی اگه بارقه امیدی هم وجود داشته باشه،
‫اگه کارش باعث بشه که ‫‫شانس بقای این کتاب بالا بره،
‫گفتش که حاضره شهید بشه.
‫و تو هم جلوشو نگرفتی؟
‫داری دلسوزی میکنی؟
‫احساسات جایی تو کار ما نداره.
‫اگه احساسات بهت غلبه کنه، ‫‫نمیتونی به درستی تصمیم بگیری.
‫برای ما، مرگ یه واقعیت روزمره‌س.
‫چیزی که مهمه اینه که کی و کجا بمیریم.
‫حکم خود خدا هم پشت تصمیم رهبرمون بود.
‫ایشون در راه اعتقاد راسخش ‫‫یه مرگ شرافتمندانه رو تجربه کرد.
‫اعتقاد راسخ...
‫مگه خودت همینو نمیگفتی؟
‫اون سکه هایی که داری ‫‫نشونه اعتقاد راسخت به پوله.
‫تو هم یه روزی با همچین چیزی روبرو میشی.
‫سختی حفظ اعتقاد راسخ...
‫اینه که باید بهایی رو در ازاش پرداخت.
‫اگه نمیتونی جونتو بخاطرش به خطر ‫‫بندازی، آدم عمل به حرفت نیستی.
‫ما تو همین مسیر درستی هستیم،
‫نیازی به دلسوزی نیست.
‫ولی این...
‫اوه اوه.
‫هان؟
‫همگی آروم باشید.
‫قراره از کنار شوالیه ها رد بشیم.
‫چاپگر رو زیر صندلیت قایم کن.
‫شما که تو درشکه اید، وایسید!
‫همتون بیاید بیرون!
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫