رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫‫قسمت 18 ‫‫آزاد کردن اطلاعات
‫تو از مقامات کلیسایی، درسته؟
‫یکی مثل تو باید دست به همچین کاری بزنه؟
‫یه چادر نشین مثل تو حق حرف زدن نداره.
‫یه کم احترام سرت بشه.
‫کلیسای ما شما بی خانمان ها رو با ‫‫آغوش باز به عنوان نوکیش قبول کرده بود. ‫‫(کسی که دینش رو به تازگی عوض کرده)
‫ما بهتون فرهنگ و تمدن دادیم.
‫هوم؟
‫شما همتون مثل همید.
‫فکر میکنید خودتون عاقل و والا مقام هستین،
‫و بقیه احمق و ناچیزن.
‫میگید که بقیه رو به راه راست هدایت میکنید،
‫ولی این خودتونید که اونا رو طرد میکنید.
‫مردم من چندین نسل پیش ‫‫به دین شما روی آوردن،
‫ولی هنوزم در حق ما تبعیض میشه.
‫این چیزا بر خلاف آموزه های کتاب مقدس نیست؟
‫بی دلیل نیست که اختلافات داخل ‫‫کلیسا داره بیشتر میشه.
‫‫- عه؟ ‫‫‫- ساکت!
‫اینطوری با جناب اسقف حرف نزن!
‫این مرد یه چیزی به ما گفت.
‫گفتش که تو بچه باهوشی هستی.
‫تو به مردم پیشنهاد دادی که از دهکده ‫‫های متروکه پارچه جمع کنن، درسته؟
‫چرا پارچه؟
‫اکثر مردم دنبال چیزای با ارزش تر میگردن.
‫پیدا کردن چیزای با ارزش زمان میبره،
‫و رقابت بیشتری هم براش وجود داره.
‫ولی از همه مهم تر،
‫پول به تنهایی کلید رسیدن ‫‫به درآمد و سود نیست.
‫اگه فقط پول تو دستمون باشه، ‫‫بالاخره یه روزی تموم میشه.
‫برای همینه که فقط دنبال پول گشتن ‫‫استراتژی خوبی نیست.
‫برای پول درآوردن واقعی، ‫‫به تولید نیاز داریم.
‫اینجاست که پارچه به کار میاد.
‫پارچه به راحتی میتونه تبدیل به ‫‫پوشاک، البسه یا حتی کیسه بشه.
‫به عبارت دیگه، محصولاتی که تولیدشون آسونه!
‫‫عه، جناب اسقف--
‫که اینطور. حالا اینو بهم بگو.
‫به نظرت در آینده چه اتفاقی ‫‫برای اقتدار کلیسا میفته؟
‫‫چ-چی دارید--
‫جوابمو بده.
‫به نظرم متزلزل میشه.
‫چطوری جلوشو بگیریم؟
‫نمیشه.
‫اگه میخوای ثروتت رو حفظ کنی،
‫بهتره هرچه سریع تر وارد عمل بشی.
‫و این یعنی شرایط آینده رو درست بسنجی.
‫و تو میتونی این کارو بکنی؟
‫کسی چمیدونه؟
‫ولی اگه نتونم، میمیرم.
‫همین الان بیا کلیسا.
‫میخوام بیشتر باهات صحبت کنم.
‫هان؟ صبر کنید...
‫پس من چی؟
‫هر کاری دلت میخواد بکن.
‫دراکا، همیشه بهت ایمان داشتم.
‫میدونستم یه راهی پیدا میکنی تا--
‫حرف نزن.
‫کدوم کلیسا میریم؟
‫به سمت جنوب غربی میریم، و بعد--
‫اوه، اون شهره؟
‫راستی، این چه کتابیه؟
‫اوه، این...
‫چیکار کنم؟
‫این قضیه خورشید مرکزی
‫بر خلاف آموزه های کلیساست.
‫بده ببینم.
‫‫ولی شاید این اسقف...
‫گوی: چرخش کره زمین
‫‫بهمون حمله شده!
‫چیکار دارید میکنید؟ تز من دفاع کنید!
‫عقب نشینی!
‫هی، دارن فرار میکنن!
‫ولشون کن، لواندوفسکی.
‫وقتشه که ما هم بریم.
‫ولی زیادی اتفاقی نیست؟
‫اینکه دوباره با مقامات کلیسا روبرو شدیم...
‫آره، اینم از شانس بد ماست.
‫دقیقا واسه همینه که حس میکنم ‫‫سرنوشتمون اینطور نوشته شده.
‫یعنی خدا این بار به کجا هدایتمون میکنه؟
‫‫- عمو؟ ‫‫‫- د-دراکا...
‫‫ک-کمکم کن...
‫همین چند دقیقه پیش میخواستی منو بفروشی.
‫عجب رویی داری.
‫همینو میخواستی، عمو؟
‫اعتقاد راسخ‌ت قراره بفرستت جهنم.
‫بهت که گفتم.
‫جهنمی... وجود نداره.
‫گندش... بزنن.
‫‫- آهای. ‫‫‫- هان؟
‫شما... کی هستین؟
‫سوال بهتر اینه که تو کی هستی؟
‫چرا اون کتاب باهاته؟
‫شانسی تو اون خونه پیداش کردم.
‫که اینطور.
‫کتابه متعلق به ماست.
‫برش گردون.
‫این کتاب دقیقا چیه؟
‫تنها چیزی که میتونم بگم ‫‫اینه که به درد تو نمیخوره.
‫بدش به من.
‫عموی من به خاطر شماها مرد.
‫نمیخواین حداقل یه توضیحی بدین؟
‫خیلی عذر میخوام.
‫اون کتاب، کتاب مهمیه.
‫اینم از توضیح. بدش به من.
‫مهم؟ از چه لحاظ؟
‫ما اینجا نیومدیم که گپ بزنیم.
‫اومدیم تا اون کتاب رو پس بگیریم.
‫تو هم شانسی پیداش کردی.
‫این چیزا ربطی به تو نداره.
‫اینو هشدارم آخرم در نظر بگیر.
‫بدش به من. نمیخوام به زور متوسل بشم.
‫نکنه سرنوشت من اینه که
‫کل زندگیمو اینطوری و اینجا بگذرونم؟
‫یه روز، همون اعتقاد راسخ، ‫‫راه رو بهت نشون میده.
‫با وجود اون، جرئت ایستادن ‫‫روی موضع خودت رو پیدا میکنی.
‫اگه بذارم این لحظه بگذره... دیگه هیچوقت...
‫شماها امروز اینجا اومدید ‫‫تا این کتابو پس بگیرید.
‫من هیچ ربطی به این قضیه ندارم.
‫با این حال، امیدوارم منو ببخشید...
‫چون من امشب اینجا اومدم ‫‫تا سرنوشتمو عوض کنم.
‫چ-چیکار داری میکنی؟
‫من محتواش رو بلدم.
‫شاید کلمه به کلمه بلد نباشم، ‫‫ولی حافظه خوبی دارم.
‫کی حرفتو باور میکنه؟!
‫چاره دیگه ای ندارید.
‫فری.
‫تو محتواش رو یادت میاد؟
‫اگه یادت میاد، کار این دختره رو تموم کنم.
‫نه، من کامل نخوندمش.
‫محتواش هم...
‫دقیق یادم نمیاد.
‫اشکالی نداره. سوختن این کتاب تقصیر من بود.
‫متاسفم، بچه ها.
‫مجبوریم ببریمش پیش رهبر.
‫مطمئنی؟
‫راه دیگه ای نیست.
‫سرنوشت اینطور نوشته شده.
‫‫باهامون بیا!
‫م-ممنونم.
‫خداحافظ، عمو.
‫خب، فری؟
‫مثل اینکه واقعا یادش میاد.
‫البته فقط ان نصفه ای که خوندم ‫‫رو میتونم تایید کنم.
‫خب؟
‫حالا یکم بهم اعتماد دارین؟
‫من دراکا ام. از دیدنتون خوشوقتم.
‫من لواندوفسکی ام.
‫من فری ام.
‫منم فرمانده‌شون، اشمیت ام.
‫ما از اعضای جبهه آزادی مرتد ها هستیم.
‫به شکل جالبی باهم آشنا نشدیم،
‫ولی حالا که قراره باهامون بیای، ‫‫نیازی به بحث و دعوا نیست.
‫اجازه بده تا شناخت‌مون از همدیگه بیشتر بشه
‫و برای رسیدن به اهداف مشترکمون ‫‫باهم همکاری کنیم.
‫امیدوارم کارمون رو بدون مشکل پیش ببریم.
‫به عبارت دیگه، چیزی که الان بهش ‫‫نیاز داریم، مکالمه و گفتگوئه.
‫درسته.
‫خیلی آدم پر حرفیه.
‫خب، بگو چرا کتابو سوزوندی؟
‫چی تو رو انقدر مشتاق کرد که با ما بیای؟
‫حس کردم میتونم به یه نحوی ‫‫از اون کتاب پول در بیارم.
‫پول درآوردن، اعتقاد راسخ منه.
‫اعتقاد راسخ؟
‫منم برای خودم اعتقاد راسخ دارم، ‫‫بنابراین درکت میکنم.
‫البته اعتقاد من والاتره.
‫ازت میخوام که خودتو آماده کنی.
‫هر چیزی که به زودی میبینی
‫برای کسایی که به آموزه های ‫‫کلیسا اعتقاد دارن،
‫درد آور خواهد بود.
‫برام مهم نیست.
‫من آدم معتقدی نیستم.
‫هان؟
‫من علاقه ای به مفاهیم کتاب مقدس ندارم.
‫خدای من، تو هم؟
‫اینجوری خیلی بهتر شد.
‫ما هم همین حسو داریم.
‫واقعا؟!
‫یعنی شما هم فکر میکنید ‫‫نظام طبقاتی کلیسا احمقانه‌س؟
‫بله! معلومه.
‫و به این باور ندارید که دنیا فقط ‫‫برای انسان ها ساخته شده؟
‫معلومه که نه!
‫پس به خدا هم اعتقاد ندارید.
‫هان؟
‫یعنی چی؟
‫یعنی تو با چیزی به جز ‫‫تعصب گرایی کلیسا مخالفت داری؟
‫نه، من به خدا اعتقاد ندارم.
‫چی؟
‫پس به دین دیگه ای اعتقاد داری؟
‫نه، من به خدا اعتقاد ندارم.
‫پس، به عبارت دیگه...
‫به خدا اعتقاد نداری؟
‫الان همینو گفتم دیگه.
‫‫- آم... ‫‫‫- صبر کن!
‫به یکم زمان احتیاج دارم.
‫که اینطور!
‫پس این هم کار سرنوشته.
‫تا حالا کسی رو ندیده بودم ‫‫که همچین عقیده ای داشته باشه.
‫راستشو بخوای، در حد عصبانیت
‫حالت آشفتگی دارم.
‫ولی در عین حال،
‫فهمیدم این سرنوشتیه ‫‫که خدا برام مقدر کرده.
‫و میپذیرمش.
‫ولی وقتی همکاریمون تموم بشه،
‫امیدوارم سرنوشتت هرچه سریع تر ‫‫به نابودی کشیده شه.
‫آّها، صحیح.
‫خیلی آدم پر حرفیه.
‫پس مثل اینکه شماها عقیده ‫‫سفت و سختی به خدا دارید.
‫صرفا یه عقیده نیست.
‫خدا وجود داره.
‫همین که این دنیا وجود داره اثباتش میکنه.
‫پس باید یه خالقی هم باشه.
‫البته، خدا نه یک شخصه،
‫و نه میشه به چیزی تعبیرش کرد.
‫تنها کاری که من میکنم
‫پرستش دنیای طبیعیه که خدا خلق کرده.
‫صبر کن.
‫پرستش طبیعت خودش ‫‫تعبیر کردن خدا به چیزی نیست؟
‫نه، اشتباه میکنی.
‫دلیلش اینه که من صرفا کاریو ‫‫میکنم که ازش لذت میبرم.
‫و این از احساسات میاد، نه منطق.
‫این اسمش تعبیر کردن نیست.
‫به همین دلیل، من از دین متنفرم
‫نه به خاطر اینکه غیر منطقیه،
‫بلکه چون منطقیه.
‫آدم ها هیچوقت نمیتونن ‫‫قصد و نیت خدا رو درک کنن.
‫خدا این دنیای طبیعی و بزرگ رو خلق کرده،
‫ولی نه فقط به خاطر بشریت.
‫خدا سرنوشت من رو تعیین میکنه،
‫ولی من نمیدونم به کجا قراره برسم.
‫‫عه...
‫خب، بذار ساده بگم.
‫من هیچ اعتمادی به عقل کسایی ندارم
‫که سعی میکنن همه چیزو درک کنن.
‫متاسفانه باهات موافق نیستم.
‫هرچی نباشه،
‫مردم از عقل و منطقشون ‫‫برای پیشرفت استفاده میکنن.
‫اگه عقل رو کنار بذاریم، ‫‫جامعه چطور میخواد تحول پیدا کنه؟
‫مفهوم پیشرفت و تحویل
‫به خودی خود غیر طبیعیه.
‫چیزی که نیاز داری رو ‫‫در وقت و جایی که نیازش داری بساز.
‫این کافی نیست؟
‫نیاز غیرطبیعی آسایش داشتن باعث کشمکش
‫و یه دنیای پرهرج ومرج میشه.
‫عه؟
‫با این وجود، به نظرم زندگی ‫‫بعضی آدم ها رو فناوری نجات داده.
‫زندگی هایی که قرار بوده به پایان برسن
‫باید با شیوه های غیرطبیعی نجات داده بشن؟
‫زندگی هیچ آدمی نباید بالاتر از چیزی ‫‫که خدا مقرر کرده قرار بگیره.
‫احمقانه‌س! ‫‫اینطوری که یعنی ما برده خداییم!
‫خب، من همچین چیزی رو ‫‫به غرور و تکبر بشر ترجیح میدم.
‫جدی؟
‫به هیچ وجه فکر نمیکنم حق با تو باشه.
‫منم همین حس رو به عقیده تو دارم.
‫به نظر گفت و گوی بیشتر بی فایده‌س.
‫این چطوره؟ تو همچین وقتایی...
‫شیر باشه، حق با منه
‫خط باشه، حق با توئه.
‫نگاه کن. شیر اومد.
‫مثل اینکه این دفعه حق با منه.
‫منظورت چیه؟
‫من که با همچین چیزی موافقت نکردم.
‫اصلا من همچین چیزایی رو ‫‫شانسی تعیین نمیکنم که.
‫خب. یه روزی درک میکنی.
‫هوم؟
‫وقتشه.
‫کالسکه رو نگه دار.
‫بله قربان!
‫چیشده؟ قضیه چیه؟
‫یه روز جدید شروع شده.
‫چیکار داری میکنی؟
‫دارم حمام آفتاب صبحگاهی میگیرم.
‫وقتی این کارو میکنم، حسش میکنم.
‫چیو حس میکنی؟
‫خدا رو.
‫فقط به خاطر همین از کالسکه زدی بیرون؟
‫من فقط به خاطر همین متولد شدم.
‫متوجه نمیشم.
‫چرا نمیای بیرون؟
‫از بودن در برابر این طلوع باشکوه ‫‫چیزی حس نمیکنی؟
‫اتفاقا یه چیزی حس میکنم.
‫درد و عذاب.
‫چی؟
‫طلوع آفتاب، چه بخوای چه نخوای، ‫‫همه چیز رو روشن میکنه.
‫حتی وقتی بخوای قایم شی، ‫‫یا چشماتو ازش برداری،
‫باز هم همه جا هست.
‫و هیچ روزی هم وجود نداره که ‫‫توش خورشید طلوع نکنه.
‫هیچکس نمیتونه ازش فرار کنه.
‫منو یاد «سرنوشت» میندازه ‫‫کلمه ای که ازش متنفرم.
‫حالم از آفتاب سر صبح بهم میخوره.
‫حتی اگه بمیرم هم هیچوقت ‫‫نمیفهمم چه چیز جالبی دربارش وجود داره.
‫جدی؟
‫‫- پس برو و بمیر. ‫‫‫- هان؟!
‫همین الان گفتی «حتی اگه بمیرم»!
‫به این راحتی بیخیال نشو.
‫تا وقتی انجامش ندی که نمیفهمی.
‫خب دیگه، حالا که بحثمون تموم شد، ‫‫میشه جواب سوالمو بدی؟
‫با اون کتاب میخوای چیکار کنی؟
‫به زودی میرسیم.
‫وقتش نیس که ماموریت ما ‫‫رو هم بهمون توضیح بدین؟
‫چرا، حق با توئه.
‫شماها
‫سه تا اختراعی که
‫دنیا رو تکون داد رو میشناسین؟
‫اولیش مواد منفجره‌س.
‫دومیش قطب نماس.
‫و سومیش که بیشتر از بقیه به ما مربوطه.
‫تحریر قابل حمل!
‫تحریر قابل حمل؟
‫آره.
‫روش های سنتی نسخه برداری کتاب
‫نسخه های خطی و دست و نویس
‫یا حک هر صفحه روی تخته چوب بود.
‫ولی تحریر قابل حمل، متفاوته.
‫پروسه ساده ای داره.
‫اول، قالب تحریر هر کلمه رو میسازی.
‫بعد، قالب ها رو کنار هم میذاری و ‫‫یک لترپرس درست میکنی. ‫‫(ابزار چاپ مسطح)
‫بعدش، با جوهر آغشته‌شون میکنی
‫و با اعمال فشار، لترپرس ‫‫رو روی کاغذ قرار میدن.
‫‫به وسیله همین پروسه...
‫‫فقط به وسیله همین کار--
‫میشه به تعداد انبوه، سرعت بالا
‫و با کیفیت یکسان کتاب چاپ کرد.
‫عجب ایده ای... فوق العاده‌س.
‫محتوای اون کتاب، شرایط جامعه، و فناوری
‫همه سر جای مناسب قرار گرفتن.
‫پس یعنی هدفتون...
‫آره.
‫هدف ما
‫انتشار اون کتابه.
‫ماموریتی با بالاترین سطح اولویت و اهمیت
‫که مستقیما از طرف رهبرمون به ما محول شده.
‫‫و برای همین، دراکا...
‫ما میخوایم اون چیزی که از کتاب یادت مونده
‫دقیق باشه.
‫ولی آخه رهبر میخواد با این کتاب چیکار کنه؟
‫رهبر معتقده که رواج تفکرات این کتاب
‫ضربه سنگینی به تعصب گرایی کلیسا میزنه.
‫به قول خود رهبر، ‫‫«دیگه مطلقی وجود نخواهد داشت.»
‫واقعا به همین سادگیه؟
‫کسی چمیدونه؟
‫ولی اگه نتیجه بده تاثیر بزرگی میذاره.
‫چیه؟
‫اگه شک و تردید داری، جلوی خودتو نگیر.
‫خیلی خب.
‫وطیفه ما تلاش برای آزادیه.
‫این کار خارج از حیطه وظایفمون نیست؟
‫بذار اینجوری جواب بدم.
‫میشه این رو مهم ترین ‫‫آزادسازی ممکن به شمار آورد.
‫به عبارت دیگه،
‫ما قراره اطلاعات رو آزاد کنیم.
‫در حال حاضر، ما تو دنیایی زندگی میکنیم ‫‫که اطلاعات در اون محبوس هستن.
‫که شامل سانسور کتاب ها توسط حکومت
‫و نظارت متقابل اجتماعی میشه.
‫در نهایت، ما از سر ترس ‫‫دنبال نشونه ها میگردیم
‫و جرئت بلند حرف زدن پیدا نمیکنیم.
‫آزادی اطلاعات باعث شکل گیری جامعه آزادتره.
‫سال ها پیش، تو باغ آکادمی
‫افلاطون و ارسطو با وجود تفکرات ‫‫متفاوتشون کنار هم زندگی میکردن.
‫استدلال و منطق وقتی بی نقص تلقی میشه
‫که نظرات مختلف آزادانه بیان بشن.
‫یا در واقع رهبرمون اینطور فکر میکنه.
‫برای همین خیلی مهمه که ما ‫‫مسئولیت چاپ کتاب،
‫انتشار اطلاعات، و آزادی ‫‫مردم رو به عهده بگیریم.
‫وقتی که این کتاب منتشر بشه،
‫از جبهه اصلاحات استفاده ‫‫میکنیم تا توزیعش کنیم.
‫همون جبهه اصلاحات معروف؟
‫آره.
‫همون جبهه اصلاحاتی که ‫‫اخیرا با تندروهای کلیسا جنگید؟
‫ولی اونا از همه بیشتر روی ‫‫اهمیت کتاب مقدس اصرار دارن.
‫یعنی خورشید مرکزی رو قبول میکنن؟
‫رهبر برای اون هم برنامه داره.
‫بعدشم، خیلی از اونا ایمان ‫‫رو از منطق جدا میدونن.
‫اونا یه گروه یکپارچه نیستن.
‫هی!
‫صحبتاتون رو فعلا نگه دارید!
‫رسیدیم.
‫پارسال دوست امسال آشنا.
‫اوه، چه افتخاری نصیبمون شد.
‫خیلی لطف کردید که اومدید خوشامد گویی.
‫دراکا، اجازه بده معرفیتون کنم.
‫ایشون رهبر جبهه آزادی مرتدها
‫یولنتا هستن.
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom