رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫‫قسمت 17: شاید بتونم با این کتاب ‫‫کلی پول در بیارم...
‫کافی نیست.
‫این برای از بین بردن ترسم از مرگ کافی نیست.
‫گوی: چرخش کره زمین
‫اینا برای پدرمه؟
‫تنها چیزی که میشد برگردوند همینا بودن.
‫تو بلدی نقشه بکشی، دراکا؟
‫رئیس.
‫بفرما. فکر میکنم دقیق باشه.
‫خدای من، این عالیه.
‫مثل همیشه ازت ممنونم.
‫حالا میشه به حرفی که میخوام بزنم گوش بدید؟
‫بگم «باشه برای بعد» قبول نمیکنی، نه؟
‫نه. شما قول دادی که در ازای کاری ‫‫که میکنم به حرفم گوش بدی.
‫خیلی خب.
‫واسه پول درآوردن راه های ‫‫بهتری هم وجود داره.
‫در حال حاضر، ما درآمدمون رو بصورت مساوی ‫‫بین اعضای قبیله تقسیم میکنیم.
‫این باعث میشه بعضیا تنبل بشن.
‫برای جلوگیری از این اتفاق،
‫به اونایی که بیشتر کار میکنن ‫‫باید پاداش داده بشه.
‫در واقع، کل درآمد میتونه مال اونا باشه!
‫اگه ما کمتر بین مردم توزیع کنیم، احساس نیاز ‫‫باعث افزایش رقابت بین‌شون میشه،
‫و کل قبیله از این قضیه سود میبرن.
‫‫- میتونیم-- ‫‫‫- دراکا.
‫هان؟
‫من همیشه بابت زحماتت ازت ممنونم.
‫هیچکس به اندازه تو به فکر ‫‫آینده این قبیله نیست.
‫و تو حافظه خیلی قوی ای داری!
‫میتونی بعد از یه سفر به دهکده های ‫‫متروکه نقشه‌شون رو بکشی.
‫ما برای برداشتن پارچه های رها شده ‫‫طبق اون نقشه ها راهمونو پیدا میکنیم،
‫و بعد طبق تقسیم وظایفی که داشتیم، ‫‫اونا رو تبدیل به محصولات جدید میکنیم.
‫به جای اینکه بذاریم هر کس ‫‫برای خودش کار کنه،
‫میتونیم با دادن وظایف مشخص به هرکس
‫کیفیت و راندمان کار رو بالا ببریم.
‫این ایده تو بود، مگه نه؟
‫به لطف همین ایده، نیاز نیست کارای ‫‫پر خطر مثل دزدی یا شکار انجام بدیم.
‫دهکده تا همینجاشم کلی از این بابت نفع برده.
‫ما هممون ازت ممنونیم.
‫ولی هنوز به اندازه کافی نفع نمیبریم.
‫باید محصولات یا مهارت های ‫‫مناسب تری هم وجود داشته باشه!
‫من میخوام اونا رو پیدا کنم!
‫دراکا!
‫بهت که گفتم، دهکده تا همینجاشم ‫‫کلی سود برده.
‫نباید طمع کنیم.
‫چرا باید بیشتر از چیزی که ‫‫الان داریم طلب کنیم؟
‫درآمدی که الان داریم هدیه خداست.
‫طبیعیه که به شکل سماوی تقسیم بشه.
‫باید همسایه هات رو بیشتر دوست داشته باشی.
‫چرا؟
‫چون اینا آموزه های خداست.
‫کافی نیست.
‫هان؟ چی گفتی؟
‫به پول بیشتر نیاز داری؟
‫تو آدم زحمت کشی واسه این قبیله هستی.
‫هر وقت پول خواستی بگو تا از ‫‫خزانه‌مون بهت قرض بدم.
‫هرچند که نمیفهمم برای چی ‫‫انقدر حرص پول رو میزنی.
‫برای آرامش ذهنی.
‫آرامش... ذهنی؟
‫هیچی. فراموشش کنید.
‫نیازی به قرض ندارم.
‫‫با اجازه من برم...
‫عمو، شامتون رو براتون آوردم.
‫بیا تو، دراکا.
‫ممنون که از این پیرمرد فرتوت مراقبت میکنی.
‫این چیه؟ باز شراب دزدیدی؟
‫اینطوری نگو!
‫اینا مال همه‌ست، مگه نه؟
‫انقدر منو اذیت نکن.
‫بدن من تسلیم بیماری شده،
‫و دیگه چیزی تا مرگم نمونده.
‫حالا نمیشه از این عادت شراب خوری ‫‫ما چشم پوشی کنی؟
‫چند ساله که داری این حرفو میزنی، ‫‫هنوز هم نمردی.
‫عه، خب...
‫قبلا خیلی آدم یک رنگ و ساده ای بودی.
‫چطوری کارت به اینجا کشید؟
‫خب، این حرفا رو بذاریم کنار،
‫میخوام نظرتو راجع به یه چیزی بپرسم.
‫چی؟
‫به نظرم اگه رقابت فردی داشتیم،
‫میتونستیم درآمد کل قبلیه رو افزایش بدیم.
‫نظرت چیه؟
‫خب، فکر کنم امکان پذیر باشه.
‫‫پس اینطوری--
‫با این حال، من مخالفشم.
‫نه به خاطر این که بر خلاف آموزه های خداست،
‫به خاطر این که اتحاد ما رو نابود میکنه.
‫جمعیت ما برای رقابت خیلی تعدادش کمه.
‫ولی دلیلی هم نداره که بزرگتر بشه.
‫درسته که با جمعیت بیشتر، ‫‫میتونیم فضای رقابتی ایجاد کنیم،
‫ولی اینطوری اختلاف و ناهمخوانی ‫‫بیشتر هم به وجود میاد.
‫و این باعث کشمکش میشه.
‫همچین ایده ای
‫هیچ نفعی برای ضعفا نداره.
‫آزادی بدون اخلاق مداری یعنی هرج و مرج.
‫پس میگی نه؟
‫خب حالا. نمیخواد ناراحت بشی.
‫تو باهوشی، و آینده روشنی هم در انتظارته.
‫تو اینطوری فکر کن، ‫‫ولی من بعضی وقتا نگرانم
‫نکنه سرنوشت من اینه که
‫کل زندگیمو اینطوری و اینجا بگذرونم؟
‫نگران نباش.
‫تو اعتقاد راسخ داری.
‫یه روز، همون اعتقاد راسخ، ‫‫راه رو بهت نشون میده.
‫ولی هنوز وقتش نرسیده.
‫آره. احتمالا همینطوره.
‫همیشه واسه گریه کردن میای اینجا؟
‫عمو...
‫برگرد خونه.
‫همه نگرانتن که چرا هر روز صبح غیبت میزنه.
‫ما یه جامعه ایم. ‫‫نمیشه که به میل خودت عمل کنی.
‫اونا ازت خواستن همچین حرفی بزنی؟
‫هر چی نباشه، من تنها فامیل زنده توئم.
‫میتونی بری خونه.
‫منم یکم دیگه برمیگردم.
‫من اجازه نمیدم.
‫فردا هم دوباره همین کارو میکنی.
‫آخه چرا هر روز صبح گریه میکنی؟
‫واقعا نمیدونی؟
‫چون که پدر سر صبح مرد.
‫درسته، ولی چرا اینجا؟
‫تو چادرت هم میتونی گریه کنی.
‫اینم متوجه نمیشی؟
‫از سر نگرانیه دیگه!
‫نگرانی واسه چی؟
‫واسه بقیه!
‫همه میگن پدرم به بهشت رفته.
‫اگه ببینن دارم گریه میکنم، براشون مثل ‫‫اینه که بگم خواست خدا دروغ بوده!
‫که اینطور. درک میکنم.
‫حالا که اینطوره، سه تا طلسم ‫‫جادویی بهت یاد میدم
‫که نگرانی هات رو برطرف کنه.
‫ولی به هیچکس نباید بگی.
‫هان؟
‫این بر خلاف آموزه های خدا نیست؟
‫اول اینکه
‫خدا وجود نداره.
‫چی؟
‫در واقع هیچ مدرکی برای بودن خدا وجود نداره.
‫خب، میشه گفت همین به قطعیت ندونستنه که
‫ما رو «معتقد» کرده.
‫اگرچه، اعتقاد نداشتن به خدا
‫یه مزیته، چون بهت انتخاب های بیشتری میده.
‫پس از این به بعد، لازم نیست ‫‫از بابت خدا نگران باشی.
‫اجازه نده که خدا
‫کنترل احساساتت و ‫‫دلیلت برای زندگی رو ازت بگیره.
‫به جاش، اینطور فکر کن که درد تو، درد دنیاست.
‫از فردا، نگران این نباش که ‫‫جلوی بقیه ناراحت به نظر برسی.
‫اگه متوجه شدی، ‫‫برم سراغ دومی.
‫فکر کن.
‫کلمات رو یاد بگیر ‫‫و هرچقدر میتونی کتاب بخون.
‫نه برای اینکه پز بدی،
‫برای اینکه بتونی فکر کنی.
‫ارتباط بین اطلاعاتی که به نظر ‫‫نامرتبط به هم میان رو یپدا کن.
‫اطلاعات رو به دانشی که بتونی ‫‫ازش استفاده کنی تبدیل کن.
‫تو همین فراینده که حقیقت رو میشه پیدا کرد.
‫حقیقت؟
‫بله.
‫با وجود حقیقت، جرئت ایستادن روی موضع خودت
‫و اراده به جلو قدم برداشتن رو پیدا میکنی.
‫اگه با این طرز فکر که خدایی ‫‫وجود نداره به دنیا نگاه کنی،
‫یه روز، طلسم سوم خودش برملا میشه.
‫و اون اراده راسخه.
‫اراده راسخ؟
‫آره.
‫اراده راسخ باعث میشه تا به ترس هات ‫‫چیره شی و دیگه گریه نکنی.
‫مثلا، بقا و زندگی کردن
‫اراده راسخ منه، حتی اگه به خاطرش ‫‫مجبور بشم تموم اعتقاداتمو رها کنم.
‫یکم عجیب نیست؟
‫خب، این چیزیه که بهش میگیم تناقض.
‫ولی خب از یه طلسم جادویی چه توقعی داری؟
‫خب دیگه، اگه متوجه شدی، ‫‫از فردا تو چادر خودت گریه کن.
‫خدا وجود نداره.
‫فکر کن.
‫بعدش اعتقاد راسخ رو به دست میاری.
‫پدرم در حال غارتگری مرد.
‫این پول تنها چیزیه که ازش به جا موند.
‫فکر کن.
‫چرا پدر مرد؟
‫این پول چی داره به من میگه؟
‫چی میخواد به من بگه؟
‫پدر مجبور بود غارت کنه
‫چون بقای ما به این کار وابسته‌ست.
‫اگه پول بیشتر داشتیم،
‫نیازی نبود همچین خطری رو به جون بخره.
‫اگه پول بیشتری داشتیم،
‫پدر هنوز زنده بود.
‫بدون پول، خوشحال نیستم.
‫بدون پول، ضعیف میمونم.
‫همینه.
‫باید تا وقتی که این ترس از دلم بره
‫پول در بیارم.
‫پیام پدر همین بوده.
‫اعتقاد راسخ من همینه.
‫باید به راه های مختلف پول درآوردن
‫فکر کنم.
‫لحظه سعادت من.
‫هان؟
‫از این طرف.
‫خیلی وقته که کسی اینجا نبوده.
‫مطمئنی همینجاست؟
‫مطمئنم.
‫تو گشت قبلی، یه زیرزمین پیدا کردیم.
‫کلی شراب ناب توش ذخیره کرده بودن!
‫بهم گفتن که اینو به شما گزارش بدم، ‫‫جناب اسقف.
‫هی، تو کی هستی؟
‫اوه، عه، من...
‫به ظاهرت میخوره که چادرنشین باشی.
‫این منطقه متعلق به منه.
‫مرتیکه پست بی مایه.
‫دستگیرش کنید!
‫ل-لطفا صبر کنید!
‫تموم این شراب ها رو میدم به شما.
‫سال ها صرف جمع کردن این ذخیره کردم،
‫ولی مال شما!
‫پس لطفا، از من بگذرید.
‫باشه. برشون میدارم.
‫حالا دستگیرش کنید.
‫و-ولی...
‫جناب اسقف! چند نفر بی اجازه ‫‫وارد این محوطه شدن.
‫دارن مارو تعقیب میکنن. سه نفرن!
‫حرومزاده. نقشه ات چیه؟
‫اشتباه برداشت کردید. من تنها اومدم.
‫اگه بقیه اهالی دهکده بفهمن، ‫‫تو دردسر میفتم.
‫دستاشو ببندید. میبریمش پیش جلاد.
‫صبر کنید...
‫چاره دیگه ای ندارم.
‫هان؟
‫حتی اگه منو تو سیاهچال بندازید،
‫هیچ فایده ای براتون نداره، مگه نه؟
‫به جاش یه چیز با ارزش تر بهتون میدم.
‫چی؟
‫یه زن جوون.
‫پس لطفا، بذارید برم.
‫باشه، قبول میکنم.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫حرفتو هنوز باور نکردم.
‫بگو دهکده‌ت کجاست.
‫اگه به قولت عمل نکنی، اهالی ‫‫دهکده‌ت با عواقبش روبرو میشن.
‫نگران نباشید.
‫بهتون قول میدم که بیارمش.
‫دزد ها فرار کردن.
‫اسقف آنتونی...
‫اشکالی نداره. اونا مهم نیستن.
‫بذارید برن.
‫فکر کنم این یکی فایده ‫‫خیلی بیشتری برامون داره.
‫گوی: چرخش کره زمین
‫گوی.
‫دراکا، یه چیز مهمی رو باید بهت بگم.
‫خیلی وقته دارم به این فکر میکنم
‫که یه مسئولیتی رو به عهده‌ت بسپرم.
‫چند وقتیه که بدنم خیلی ضعیف تر از قبل شده.
‫شاید حرفمو باور نکنی،
‫ولی حس میکنم واقعا زمان زیادی برام نمونده.
‫و بعد از کلی فکر کردن،
‫تصمیم گرفتم این مسئولیت رو به تو بسپرم.
‫چه مسئولیتی؟
‫اینجا نمیتونم جزئیاتش رو بهت بگم.
‫ولی اینو بهت قول میدم.
‫چیزیه که سرنوشتت رو عوض میکنه.
‫بقیه اش به خودت بستگی داره.
‫باید خودتو آماده کنی.
‫من آماده ام!
‫منو ببر اونجا.
‫هنوز نیومدن؟
‫خیلی خب، برو تو اون خونه و منتظر باش.
‫منم باید صبر کنم تا زمانش برسه.
‫عه... باشه.
‫خون؟
‫هان؟
‫کتاب؟
‫گوی: چرخش کره زمین ‫‫بخش سوم
‫«آسمان و زمین قلمرو های جدا از هم و تسلسلی نیستند.»
‫«همه چیز تحت نظمی یگانه، یکپارچه است.»
‫«بشریت باید از زندگی در این ‫‫سرزمین فاسد و پست آزاد شود.»
‫«آن هم توسط خورشید مرکزی، ‫‫چرخش کره زمین.»
‫ا-این دیگه چه کوفتیه؟
‫اشتباهی در کار نیست.
‫همچین چیز فوق العاده ای ‫‫رو با چشمای خودم دیدم.
‫ولی خب...
‫برای همچین موضوع جنجالی ای، ‫‫نگارشش خیلی سادست.
‫به جای آوردن نظریه ها،
‫تمرکزش رو روی تاثیر فرهنگی ‫‫خورشید مرکزی گذاشته.
‫اکثر کتاب ها یا راجع به مذهبن ‫‫یا رشته های تحصیلی.
‫ولی این یکی هیچکدوم از اینا نیست.
‫انگار حاصل تفکرات خود نویسنده‌ست.
‫و با ستایش خدا برای خلق زمین تموم میشه.
‫کتابه بدجوری توجه آدمو جلب میکنه.
‫ولی فقط محتواش نیست که برام جالبه.
‫چیزی که الان حس میکنم ‫‫یه سوال بزرگتره.
‫هرچند خیلی ضعیف
‫ولی حسش میکنم.
‫حس میکنم که با این کتاب ‫‫میتونم کلی پول دربیارم.
‫فکر کن.
‫بیا از خونه اول شروع کنیم.
‫برای پول درآوردن،
‫یه محصول باید به صورت گسترده ای ‫‫پذیرفته شده باشه.
‫ولی پذیرفته شدن به چه معنیه؟
‫از لحاظ تاریخی، چیزی که بیشترین ‫‫میزان پذیرفتگی رو بین مردم داشته
‫احتمالا خداست.
‫اون وقت چرا مردم انقدر ‫‫میل به پذیرش خدا دارن؟
‫احتمال زیاد به خاطر اینه که... ‫‫از چیزی ترس دارن.
‫حالا چه ترس از آینده باشه چه آخرت، ‫‫مردم از چیزای نامعلوم یا ناشناس میترسن.
‫برای پیدا کردن رستگاری از همچین چیزی،
‫مردم به عنوان یک وجودیت ثابت ‫‫و مطلق، به خدا رو میارن.
‫ولی من حرفی که عموم بهم زد رو یادم میاد.
‫خدایی وجود نداره.
‫اگه این درست باشه،
‫تنها گزینه باقیمونده همون خدا میشه.
‫یعنی راه دیگه ای هم برای ‫‫از بین بردن ترس هامون وجود داره؟
‫به جای دعا کردن که معلوم ‫‫نیست اجابت بشه یا نه،
‫اگه «لذت» راه قطعی تری برای ‫‫از بین بردن ترس ها باشه چی؟
‫مردم قطعا چیزایی رو ترجیح میدن ‫‫که بتونن راحت تر درک کنن.
‫یه روز، شاید بتونیم هیجان رو به شکل ‫‫های در دسترس تری از لذت ببینیم.
‫‫و اگه...
‫‫اگه کتاب ها بتونن اون منبع باشن...
‫شاید بتونم با این کتاب ‫‫کلی پول در بیارم...
‫بعدشم، الان...
‫نه، از وقتی که به دنیا اومدم،
‫مردم به شیوه ای که کلیسا زندگی هامون رو ‫‫به تسلط خودش درآورده شک و تردید دارن.
‫کتابی که بتونه به صورت اساسی ‫‫طرز فکر مردم رو تغییر بده
‫شاید پذیرفته بشه.
‫محتوای این کتاب و اقتدار متزلزل کلیسا...
‫این دو تا تو جای مناسب خودشونن. ‫‫دیگه چی؟
‫تولیدش رو چیکار کنم؟
‫به صورت خطی منتشرش کنم؟
‫نه، اینطوری خیلی زمان و انرژی میخواد.
‫به چیز دیگه ای نیاز دارم.
‫یه روشی که بتونه تولیدش رو آسون تر کنه.
‫نه، صبر کن.
‫در درجه اول،
‫نکنه این کتاب همین الانشم معروف باشه؟
‫حالا که بهش فکر میکنم، احتمالا هست.
‫حتما کتابیه که من ازش خبر نداشتم.
‫من چم شده؟
‫بعدشم، اصلا کی اینو نوشته؟
‫چه زمانی نوشته شده؟
‫چیزی نگفته.
‫این مشخص نبودن اسامی هم عجیبه.
‫به خاطر اینه که خطرناک بوده؟
‫پس چرا آخرش اینو نوشته؟
‫«هنگامی که انجام این کار میسر بود،
‫ده درصد از سود این کتاب ‫‫را به پوتوتسکی بدهید.»
‫حتی آدرسشم نوشتن.
‫اون دیگه کیه؟
‫به نظر نمیرسه نویسنده باشه.
‫دراکا! بیا اینجا.
‫هان؟
‫عمو! گوش کن ببین چی میگم!
‫‫یه چیز جالب پیدا کردم...
‫هان؟ اینا دیگه کی ان؟
‫دختره همینه؟
‫بله.
‫راست میگفتی، میشه با قیمت خوبی فروختش.
‫منظور از عوض شدن سرنوشتم این بود؟
‫منو ببخش.
‫من هرکاری برای بقا میکنم.
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫