رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫مثل اینکه چشم هام دارن منو ناامید میکنن.
‫ولی هنوز یه چیزی هست که ‫ میخوام قبل مرگم با چشمام ببینم.
‫مقاله جدیدت رو خیلی دوست داشتم.
‫پروفسور! باعث افتخاره.
‫از اومدنت به اینجا 20 سالی میگذره.
‫شاید دیگه وقتش شده.
‫میخوام دنیام رو به تو بسپارم.
‫این...
‫این اتاق بایگانی منه.
‫فقط من میتونم واردش بشم.
‫بی نظیره.
‫یه نگاهی به این بنداز.
‫این مدل منظومه ای هست که ‫ من طراحی و اصلاحش کردم.
‫فلک دوگانه. شگفت انگیزه.
‫اندازه گیریش دقیقه، ‫و حرکات مدور هم بکسان هستن.
‫آره.
‫در کل تاریخ بشریت،
‫هیچکس به اندازه من به همچین ‫ سطحی از دقت و صحت نرسیده.
‫این شکل درست جهان ماست.
‫من تموم امکان ها، فرصت ها و ‫ موقعیت های دیگه رو فدا کردم،
‫و تموم زندگیمو صرف ارتقای این مدل کردم.
‫هیچوقت نیاز به همکار رو احساس نکردم.
‫مطمئن بودم که خدا فقط یک نفر رو ‫ برای رسیدن به حقیقت انتخاب کرده.
‫و قسم خورده بودم که تا پایان کارم ‫ دربارش با هیچکس صحبت نکنم.
‫پس چرا دارید به من میگید؟
‫چون که شاید اون یک نفر
‫تو باشی، نه من.
‫وقتی به اندازه من عمرتو صرف تحقیقات بذاری،
‫خیلی چیزا برات واضح میشه.
‫از لحاظ مشاهدات، نظریه ها، ‫ محاسبات، و قدرت تخیل،
‫تو حالا دیگه توی همشون از من سر تری.
‫مسیر حقیقت به طرز خطرناکی باریکه.
‫ولی شاید تو توانایی رسیدن ‫ به پایانش رو داشته باشی.
‫من هیچوقت نمیتونم...
‫به کمال رسوندن این جهان فراتر از منه.
‫ازت نمیخوام که همین الان شروع به کار کنی.
‫اگه احیانا علاقمند بودی، بهم بگو.
‫دو فلک...
‫جهان تو شکل درستش؟
‫یعنی من... واقعا میتونم همچین ‫ کاری رو انجام بدم؟
‫از چی میترسم؟
‫مگه جسارت داشتن مهم نبود؟
‫درسته! باید شجاع باشم!
‫من کار پروفسور رو--
‫اون... چی بود؟
‫حتما چشمام اشتباه دیده.
‫حتما خسته ام.
‫نگران نباش. ‫واقعا که تو حالت نهایی نبود.
‫پروفسور، میتونم وقتتونو بگیرم؟
‫میخواستم درباره تکمیل مدلتون صحبت کنم.
‫اوه، بهش فکر کردی؟
‫بله. ایده شما فوق العادست.
‫مهم تر اینکه، تاریخ رو تغییر میده.
‫ولی،
‫فکر نمیکنم من مناسب این کار باشم.
‫نمیتونم بار بی نقص کردن ‫ این منظومه رو به دوش بکشم.
‫واقعا؟
‫اگه نظرت عوض شد بهم بگو.
‫ولی وقتی خودم در حال تموم کردنش ‫ باشم دیگه خیلی دیره!
‫پروفسور.
‫من بدن خودمو میشناسم.
‫زمان زیادی برام نمونده.
‫تموم این مدت اینو میدونستم،
‫ولی هیچوقت جرئت اینکه ‫از تو درخواست کنم رو پیدا نکردم.
‫پنج سال پیش،
‫که پیشنهادمو رد کردی،
‫بخاطر این بود که به نظریه من شک داشتی؟
‫اصلا! ‫نظریه شما فوق العادست!
‫من تا به حال همچین مدل ‫ دقیقی رو ندیده بودمم!
‫همینطوره.
‫واقعا زیباست.
‫دقیق ئه، خارق العادست،
‫و مطابق با فلسفه ارسطو و کتاب مقدسه.
‫هیچوقت بهش شک نداشتم.
‫ولی...
‫هیچوقت هم کامل نمیشه!
‫فرقی نداره چقدر وقت براش بذارم!
‫با توانایی های من،
‫همیشه خطاهایی وجود خواهد داشت ‫ که نمیشه ازش چشم پوشی کرد.
‫حتی بعد از یه عمر کار، ‫باز هم نتونستم به هدفم برسم.
‫نه، کاش فقط همین بود.
‫چیزی که بیش از همه منو میترسونه
‫اینه که فرضیه من
‫ممکنه کاملا و از اساس اشتباه باشه.
‫اگه اینطور باشه،
‫حیف از عمری که تلف کردم!
‫نه.
‫اینطور نیست.
‫شما صرفا به خاطر این نتونستید ‫ مدلتون رو کامل کنید
‫که توان انجامش رو نداشتید
‫ولی به این معنی نیست که ‫ تحقیقاتتون اشتباه بوده!
‫عمری که پاش گذاشتید به اشتباه نبوده!
‫یه روز...
‫یه روز، وقتی که تو بهشت همو دیدیم.
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫میگم، پروفسور--
‫فوت کرد.
‫باقی کارا با خودت.
‫من میرم آزمایشگاه.
‫هان؟
‫که چیکار کنی؟
‫منظومه رو کامل کنم.
‫گوی: چرخش کره زمین
‫بعد از اون دفعه که باهم صحبت کردیم،
‫تصمیم گرفتم بهتون لطف کنم ‫و به نظریه احمقانه‌تون فکر کنم.
‫و میخوام بهتون اجازه بدم ‫ که گزارشاتم رو ببینید.
‫واقعا؟
‫البته، یه شرط دارم.
‫باید چیزی که از نظرم غلطه رو ‫ اثبات کنید که درسته.
‫منظورتون چیه دقیقا؟
‫مدت ها پیش،
‫یه چیزی دیدم.
‫نه، به اشتباه چیزی دیدم.
‫البته، همچین اشتباهی
‫دیگه برام مهم نیست.
‫ولی باید بگم که این صحنه ای ‫ که به اشتباه دیدم،
‫تخم شک رو تو زندگی کاری من کاشت.
‫برای همین میخوام از این فرصت استفاده کنم
‫تا مطمئن بشم که اشتباه میکردم.
‫راجع به چی حرف میزنید؟
‫چه چیزی دیدید؟
‫سیاره زهره رو در حالت نهاییش.
‫چی؟
‫و-ولی این--
‫زهره در حالت نهایی؟ ‫یعنی چی؟
‫زمین در مرکز مدل زمین مرکزی قرار داره،
‫پس البته که زهره هم به دور خورشید میچرخه.
‫زمین، زهره، خورشید
‫این یعنی زهره
‫فقط میتونه از جهات مشخصی ‫ توسط خورشید نمایان بشه.
‫و شکلش همیشه ناقص به چشم میاد.
‫برای دیدن زهره در حالت نهاییش،
‫باید بعد از اینکه پشت خورشید ‫ چرخش کرد نور بهش بتابه.
‫در این صورت،
‫طبیعی تر اینه که در نظر بگیریم ‫ سیاره ها به دور خورشید میچرخن.
‫و این یعنی
‫مدل فعلی که زمین رو در مرکز قرار داده
‫باید نقض بشه.
‫درسته.
‫ولی برعکسش هم درسته.
‫اگه نشه زهره رو در حالت کامل دید،
‫خورشید مرکزی رو باید نقض کرد.
‫اگه فرضیه شما کودن ها درست باشه،
‫پس امروز که زهره فاصله اش ‫ با ما زیاده، باید در حالت کامل دیده بشه.
‫امشب، این مسئله رو یه بار ‫ برای همیشه حل میکنیم.
‫ولی اول، باید قدرت دیدت رو امتحان کنم.
‫من شکل یه مردمک چشم انسان رو ‫ روی اون تخته کشیدم.
‫باید بهم بگی که شکلش دایره اس یا مربع.
‫اگه این کارو بکنی ازت میپذیرم ‫ که بیناییت مثل جوونی من خوبه.
‫عمرا بتونم همچین چیز کوچیکی ‫ رو از این فاصله زیاد ببینم.
‫حتی امتحان کردنش هم جرئت میخواد.
‫خب، میتونی بگی که مربعه یا دایره؟
‫- نه. ‫- هان؟
‫هیچکدومش.
‫یه نیم دایره اس که نیمه ‫سمت راستش کشیده نشده.
‫خب... مثل اینکه کارت درسته.
‫من برمیگردم اتاقم.
‫هر وقت زهره تو آسمون معلوم بود خبرم کنید.
‫- ببخشید. ‫- هوم؟
‫اگه...
‫اگه زهره رو تو حالت نهاییش نبینم،
‫معنیش اینه که زمین در مرکز کهکشانه
‫و در انتهای همه چیزه، درسته؟
‫من نگرانم.
‫یجورایی، هنوز حس میکنم
‫که همچین چیزی احتمالا واقعیت داشته باشه.
‫بخاطر اینه که دنیایی که تجربه کردی
‫پر از درد و رنج بوده؟
‫بله.
‫میدونم چه حسی داری.
‫منم فکر نمیکردم که راه رستگاری ‫ تو زمین وجود داشته باشه.
‫فکر میکردیم که وظیفه‌مون عروج ‫ از این جهان فاسد
‫و رسیدن به بهشته.
‫با این حال، این مسئله همیشه منو آزار میداد.
‫دنیای ما
‫برای یه جای پست، زیبایی ‫ زیادی تو خودش جا داده.
‫طبیعت وحشی
‫حیوان های اولیه،
‫و انسان های گناهکار...
‫حتی میوه های ممنوعه
‫همشون در نوع خودشون زیبان.
‫باید یه دلیلی برای همه ‫اینا وجود داشته باشه.
‫و شاید دلیلش اینه که زمین میچرخه.
‫اگه زمین و آسمون یکی باشن،
‫پس هرچقدر هم که دنیامون فاسد باشه، ‫ هیچوقت بدون بارقه نور نخواهد بود.
‫وقتشه.
‫زهره فقط برای سه ساعت قابل مشاهده اس.
‫- بادنی. ‫- هوم؟
‫یه سوالی دارم.
‫حتی اگه من بگم زهره کامله،
‫کنت پیاست بازم میتونه قبولش نکنه؟
‫آره.
‫ولی حتی اگه اینطور بشه،
‫حداقل من حقیقت رو میفهمم.
‫نگرانی؟
‫بله، معلومه.
‫نتیجه هرچی که باشه،
‫چیزی که من امروز ببینم ‫ قراره جهان رو شکل بده.
‫چطور میتونم احساس سنگینی نکنم؟
‫واقعیتش، من از چیزایی که ‫ شما دوتا میگید یا انجام میدید
‫چیز زیادی نمیفهمم.
‫حتی نمیدونم این قضیه قراره ‫ چه تاثیری رو ایمان من بذاره.
‫یا بهتره بگم، صرفا تو این جریانات گیر کردم.
‫من هیچوقت علاقه ای به تغییر دنیا نداشتم.
‫من فقط میخواستم به بهشت برم.
‫اصلا نمیدونم چرا اینجام یا دارم ‫ این کارا رو انجام میدم.
‫این چند روز اخیر
‫گیج کننده ترین روزای عمرم بوده.
‫همه اینا به کنار، ‫چیزی که درکش برام از همچی سخت تره...
‫اینه که الان، میخوام زهره رو ‫ تو حالت کاملش ببینم.
‫در این صورت،
‫ما هیچ کاری نمیتونیم برات انجام بدیم.
‫آره.
‫ولی اگه میشه،
‫لطفا امید داشته باش.
‫ببینش.
‫کامل ببینش.
‫باید ببینمش.
‫باید کامل ببینمش.
‫ببینش!
‫زمین
‫کامل به نظر میرسه.
‫چقدر عجیبه.
‫همین آسمونیه که همیشه میدیدمش،
‫ولی حالا خیلی متفاوت به نظر میرسه.
‫- همینطوره. ‫- هان؟
‫یاد گرفتن یه چیز جدید ‫همین معنی رو داره...
‫گوی: چرخش کره زمین
‫گوی.
‫خب، کنت پیاست،
‫از اونجایی که زهره در حالت کامله--
‫حالتون خوبه؟
‫قبول نمیکنم.
‫امکان نداره.
‫دارید دروغ میگید.
‫میخواید منو فریب بدید.
‫اینطور نیست!
‫نه، حالا که خوب فکرشو میکنم،
‫حتی اگه زهره کامل دیده شه،
‫فقط اینو ثابت میکنه که ‫زهره به دور خورشید میچرخه.
‫دلیل بر این نیست که زمین میچرخه.
‫مدل من همچنان درسته!
‫بله. حق با شماست.
‫شما میتونی اینطور فکر کنی.
‫ولی دنیایی که از همچین ‫تفکری به وجود اومده باشه
‫حاصل خلقت طبیعی خداست
‫یا حاصل لجبازی آدم ها؟
‫از دید شما چطور به نظر میرسه؟
‫جوون های کودنی مثل شما هیچوقت درک نمیکنن!
‫تاریخچه من، تاریخچه بشریت،
‫و سال ها علم اندوزی نمیتونه ‫ به این سادگی انکار بشه!
‫اون وقت
‫اگه چیزی اونقدر قدرتمند باشه که ‫ همچین دانشی رو انکار کنه چی؟
‫چیزی والاتر از نیازها و ‫ خواسته های فردی ما.
‫چیزی که بی رحمانه و بدون تعصب عمل کنه.
‫اگه همچین چیزی وجود داشته باشه،
‫به نظر شما چی میشه بهش گفت؟
‫میشه گفت...
‫یه روز...
‫یه روز، وقتی که تو بهشت همو دیدیم.
‫من بهش میگم
‫حقیقت.
‫این کلید اتاق بایگانی منه.
‫همه چیز اونجا قرار گرفته.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫ما قبولش میکنیم.
‫میگم...
‫چقدر...
‫ فقط بگو به نظرت چند سال زندگی
‫تو این کلید انباشته شده؟
‫دو هزار سال.
‫اگه تموم این سال ها به جوابی ختم نشده.
‫شاید حقیقت اصلا به ما نیازی نداشته.
‫هرچند، حتی اگه در اشتباه بودیم،
‫چیزهایی که نوشتیم برای ‫ تاریخ معنایی خواهد داشت.
‫دعا میکنم که این حقیقت داشته باشه.
‫چطور بود؟
‫فوق العاده.
‫حالا با اینا میتونم کاملا تمرکزم ‫ رو روی تحقیقاتم بذارم.
‫عجالتا،
‫لطفا اسنادی که نیاز داریم ‫ رو به دهکده ببر، اوکجی.
‫چی؟
‫وقتی عضو این تشکیلات نیستیم ‫ که نمیتونیم توش کار کنیم.
‫اها، باشه.
‫در مورد تو، یولنتا...
‫تصمیم با خودته،
‫ولی از نظر من اگه ارتباطت با این ‫ قضیه همینجا تموم شه بهتره.
‫من دوست دارم تنها کار کنم.
‫خیلی خب.
‫راستش، خودمم فکر نمیکنم از اینجا ‫ به بعد چیز زیادی برای ارائه داشته باشم.
‫تا همینجاشم کمک خیلی بزرگی کردی.
‫کم پیش میاد که همچین چیزی بگم،
‫ولی دوست دارم اگه بشه بتونم برات جبران کنم.
‫پس لطفا مدل خورشید مرکزی رو کامل کنید.
‫باشه، قول میدم.
‫یه چیز دیگه.
‫اگه احیانا در آینده دستگیر شدیم،
‫وانمود کن که هیچی نمیدونی.
‫بهترین کار برای خودت و ‫ نظریه خورشید مرکزی همینه.
‫من دیگه برم.
‫اوکجی، لطفا گزارشات رو بیار.
‫آها، بله.
‫خب... خیلی ازت ممنونم.
‫منم دیگه برم.
‫ببخشید!
‫- میشه یه چیزی ازت بخوام؟ ‫- بله؟
‫اینکه بتونی بخونی
‫چه حسی داره؟
‫عه، میدونم واسه شماها چیز عادی ایه.
‫ولی تا چند وقت پیش، تنها کسی که ‫ من میشناختم خوندن بلد باشه.
‫مربیم توی انجمن بود.
‫قول میدی چیزی که میخوام ‫ بگم رو به هیچکس نگی؟
‫هان؟ عه، بله.
‫به عنوان یک پیرو کلیسا،
‫میدونم که نباید سرسری ‫ از این کلمات استفاده کنم.
‫ولی هیچ جور دیگه ای ‫ نمیتونم نظرم رو ابراز کنم.
‫خوندن و نوشتن... مثل معجزه اس.
‫البته، منظورم مثل معجزه هایی ‫ نیست که پیامبرمون انجام میداد!
‫ولی، خوندن و نوشتن شگفت انگیزه.
‫با استفاده از کلمات، آدم میتونه ‫ از فضا و زمان گذر کنه.
‫من میتونم با خوندن اخبار 200 ‫سال پیش اشک بریزم.
‫یا به شایعات 1000 سال پیش بخندم.
‫همچین چیزی باور نکردنی نیست؟
‫زندگی ما، خارج از کنترل خودمون
‫تو این دوره و زمونه محبوس شده.
‫ولی وقتی که شروع به خوندن میکنم،
‫افراد بزرگ زمان گذشته باهام حرف میزنن.
‫تو اون لحظه، میتونم از زمان حال فرار کنم.
‫افکاری که به قلم میاریم ‫بعد از مرگمون باقی میمونه،
‫و ممکنه کسی رو در آینده دوری ‫ تحریک به انجام کاری کنه.
‫به همچین چیزی ‫به جز معجزه
‫چی میشه گفت؟
‫این... فوق العاده نیست؟
‫چرا. هست.
‫بالاخره... میتونم واقعیت رو
‫بهت بگم.
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom