رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫‫قسمت پنج ‫‫حتی اگه بمیرم... این دنیا ادامه پیدا خواهد کرد
‫بیخیال، دامیان.
‫واقعا منو واسه همچین کاری نیاز داری؟
‫مسئولیت این کافر با پیتر بوده.
‫نمیتونی که همینجوری وظیفه ‫‫انتقالش رو بندازی گردن من.
‫نواک.
‫مدت زیادیه که،
‫دارم به رفتار نامناسب شما فکر میکنم.
‫هان؟
‫کار ما خدمت به خدا
‫با حراست از تقدس دین هست.
‫سهل انگاری تو این کار قابل قبول نیست.
‫متوجه نیستید
‫که اگه اتفاقی بیفته مسئولیتش گردن شماست؟
‫عه، صبر کن. منظورم...
‫چی؟ آهای!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫چیشده؟
‫ارابه جلویی.
‫دیدم که ارابه چی پرید پایین، و حالا...
‫یعنی چی...
‫اون نگهبانای لعنتی
‫بهمون خیانت کردن.
‫همینجا وایسا.
‫آ-آهای، اجازه این کارو داری؟
‫موقعیت اضطراریه.
‫یه تیر که اشکالی نداره.
‫اوه، پسر.
‫چه تصادفی.
‫دیگه نمیشه نجاتش داد.
‫لطفا کمکم کنید!
‫ها؟
‫صبر کن!
‫منو تهدید کردن!
‫انتظار داری باور کنم؟
‫خب...
‫کاملا رو من متمرکزه.
‫این یارو سر سخته.
‫اگه باهاش بجنگم احتمالا میمیرم.
‫پس فقط یه گزینه میمونه.
‫تسلیم میشم!
‫اشتباه کردم! لطفا رحم کنید!
‫ها؟
‫جدی؟
‫ولی...
‫قوانین تسلیم شدن داوطلبانه چی بود؟
‫بذار ببینم.
‫"بر اساس قضاوت خود عمل کنید"؟
‫همین از همه چی بدتره.
‫خب، تو همینجوریش هم به ما نارو زدی.
‫یعنی اجازه اش رو میدن؟
‫بهرحال دیگه به درد من نمیخوری.
‫ها؟
‫چی؟
‫چرا؟
‫چون تاریخ به تو نیاز داره.
‫بگیرش.
‫‫- نواک! ‫‫‫- ها؟
‫کمانت رو بیارم؟
‫نه، ولش کن.
‫چی؟ ولی چرا؟
‫‫ارزششو ندا...
‫عه، اگه بیشتر از این تیر بندازم ‫‫تو دردسر میفتم.
‫بعدشم، تنها چیزی که باید ازش محافظت کنیم
‫اینجا افتاده رو زمین.
‫به عنوان یه سرباز سابق، ‫‫خوب میدونم
‫که اون دوتا یه کلمه هم نمیتونن بخونن.
‫اونا عقلشون به کفر و ارتداد نمیرسه.
‫دنبالشون رفتن فایده ای نداره.
‫گوی: گردش کره زمین
‫‫میگم...
‫من فرار نمیکنم، میتونی شمشیرتو بیاری پایین.
‫اوه، باشه.
‫ببخشید که تو رو هم قاطی این جریانات کردم.
‫با این حال، از کارم پشیمون نیستم.
‫اگه به عقب برگردم.
‫باز هم همین تصمیمو میگرفتم.
‫پس عذرخواهیم همچین از ته قلب نیست.
‫بابت این هم عذر میخوام.
‫اوه، عه... متوجهم.
‫مثل اینکه به فضای باز رسیدیم.
‫احتمالا نزدیک سراشیبی باشیم.
‫بیا اطرافو یه نگاهی بندازیم.
‫گراس!
‫این همونه؟
‫این... طرح چیه؟
‫اینا شبیه نامه ان.
‫دو تا هستن.
‫تاریخ یکیشون مال همین اواخره، ‫‫و اون یکی
‫مال ده سال پیشه.
‫میشه جدیده رو ببینم؟
‫شاید مال اون کافره باشه.
‫لعنتی، چشمام...
‫بذار ببینم.
‫اولا، اجازه بدید اینو بگم
‫که من محتوای داخل این صندوق سنگی رو ننوشتم.
‫من پیداشون کردم.
‫در نتیجه، داستان این کشف رو مینویسم.
‫به عنوان یک ستاره شناس،
‫من عادت دارم که هر روز آسمون رو رصد کنم.
‫یه روز، که دنبال ارتفاع بیشتر ‫‫و دید بهتر بودم،
‫جایی رو پیدا کردم که برای ‫‫رصد کردن عالی بود.
‫بعدش متوجه چیز عجیبی شدم.
‫روی هر کدوم از دوتا صخره اون اطراف
‫سه تا ستاره با یه علامت وسطشون حک شده بود.
‫که شبیه به کمربند شکارچی بودن.
‫انگار که مثل ستاره وسطی،
‫فضای بین صخره ها
‫در راستای وسط کوه در جهت مخالف بود.
‫یعنی اونجا چی میتونست باشه؟
‫کی همچین کاری کرده بود و چرا؟
‫از اونجایی که کنجکاو شده بودم ‫‫خودمو به کوه رسوندم.
‫و بالاخره، این صندوق رو دیدم.
‫"در نهایت، هیچوقت نفهمیدم که چه کسی ‫‫این صندوق رو اونجا گذاشته
‫‫یا چرا همچین کاری کرده."
‫‫"ولی با اینکه محتوای داخل صندوق ناقص بود
‫‫کاملا برام مشخص بود که اون فرد میتونست ‫‫تاریخ و سرنوشت بشریت رو تغییر بده"
‫‫"حتی اگه قرار باشه به خاطر ‫‫محتویات این صندوق بمیرم،
‫‫میتونم بگم که بابت کشف این اطلاعات ‫‫زندگی با سعادتی داشتم. "
‫‫"برای جزئیات بیشتر، درخواست میکنم که ‫‫اطلاعات موجود در اینجا رو تایید کنید. "
‫‫"به طرز خودخواهانه ای، خودم هم چندین ‫‫محاسبات انجام دادم."
‫‫"پایان."
‫اون یکی نامه چی میگه؟
‫ها؟
‫نمیدونم.
‫خوندن بلد نیستم.
‫عه، ولی... ‫‫فکر کنم بدونم رو عنوان نامه چی نوشته.
‫چی؟
‫کره زمین.
‫گوی: گردش کره زمین ‫‫‫چپتر دوم
‫فایده ای نداره.
‫این پل هم شکسته.
‫باید دور بزنیم.
‫از اینجایی که ما هستیم...
‫اینو فراموش کرده بودم.
‫میندازیش دور؟
‫آره.
‫هرچی نباشه، مال اون کافره بود.
‫با این حال، سرنخ مهمیه.
‫من برش میدارم.
‫خب دیگه، بریم.
‫کره زمین؟
‫آره. تو نامه اینو نوشته بود.
‫بده‌ش به من. من میخونمش.
‫بذار ببینم.
‫"من به شما رازهای آسمان پر ستاره را پیشنهاد میدهم."
‫‫"چنانچه درآمدی از این اقدام به دست آمد
‫ده درصد آن متعلق به جناب پوتوتسکی است."
‫‫"تلاش های او بسیار ارزشمند بوده."
‫‫"نشانی او..."
‫خب،
‫اینم فایده ای واسمون نداره.
‫آخه چه کوفتی این توئه؟
‫اینطور که از ظاهر مدارک به نظر میاد
‫فکر کنم مربوط به ستاره شناسی باشن.
‫هرچند من نمیتونم لاتین بخونم
‫یا از اعداد و ارقامش سر در بیارم.
‫تا جایی که به آینده مون مربوط میشه،
‫به خاطر کار های من،
‫دیگه نمیتونی به شهر یا گروه نگهبانا برگردی.
‫ولی اگه اجازه داشته باشم کارم رو توجیه کنم،
‫شرایطی که توش هستیم
‫میتونه به نفعمون تموم شه.
‫با توجه به جلد هاشون،
‫این کتابا همینطوری بی‌خود نوشته نشدن.
‫معلومه که چیز مهمی ان.
‫اگه به آدم درست نشونشون بدیم،
‫پاداش خوبی گیرمون میاد.
‫بعدشم، میتونیم متوجه محتواشون بشیم.
‫از کجا میخوای این "آدم درست" رو پیدا کنی؟
‫اتفاقا یکی رو در نظر دارم.
‫همون راهبی که بهم یاد داد سیاره ها چی ان.
‫فکر کنم اسمش
‫بادنی بود.
‫میخوای از کفر و ارتداد با یه راهب صحبت منی؟
‫اون یه راهب عادی نیست.
‫چند وقت پیش خلع لباس شد.
‫دلیلش هم رفتار ناهنجار
‫و تفکر مخالف بود.
‫عالیه، مگه نه؟
‫جواب سوالتو که گرفتی، حالا بیا بریم.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫سرم... داره گیج میره.
‫تا اینجا اومدم، ‫‫ولی حالا که فکرشو میکنم،
‫دلیلی نمیبینم که بخوام با تو بیام.
‫میشه تو برام تصمیم بگیری، گراس؟
‫‫بیام یا نیام...
‫دو نفری باشیم امن تره تا تنهایی،
‫من که از خدامه یکی همراهم باشه.
‫پس باهات میام
‫اوکجی.
‫میشه ستاره شمالی رو پیدا کنی؟
‫باید مسیرمون رو جهت یابی کنیم.
‫متاسفانه چشمای من آسیب دیده.
‫شرمنده، ولی نمیتونم.
‫هان؟
‫‫ولی با دید خوبی که تو داری...
‫من... نمیتونم به آسمون نگاه کنم.
‫من، عه...
‫متاسفم.
‫یه بار یه کشیش بهم گفت که
‫آسمون شب زیباست
‫چون ما از زمین پست بهش نگاه میکنیم.
‫از اون موقع، هر وقت به آسمون نگاه میکنم،
‫ستاره ها در نظرم مثل چشم هایی ان ‫‫که دارن از بالا به بشریت نگاه میکنن.
‫میدونم که حرفم عجیب به نظرم میاد.
‫تا قبل از اون، میتونستی به ‫‫ستاره ها نگاه کنی؟
‫آ-آره.
‫‫راستش...
‫از این کار لذت هم میبردم.
‫دیگه هیچوقت دلت نخواست ‫‫دوباره به ستاره ها نگاه کنی؟
‫نه. خیلی ترسناکه.
‫ولی اگه چیزی بوده که ازش لذت میبردی،
‫حیفه که بیخیالش بشی، نه؟
‫‫گمون کنم...
‫ولی بازم میگم، شما نمیخواد خودتو نگران کنی.
‫البته که به من ربطی نداره.
‫ولی من تو گذشته خانوادم رو از دست دادم.
‫واسه همین میدونم از دست دادن چیزایی ‫‫که دوستشون دارزی چه حسی داره.
‫مشکل من در مقایسه با تو هیچه.
‫هرچی نباشه، من هنوزم زنده ام.
‫این حرفت درست نیست.
‫برای تو، مشکل بزرگیه.
‫‫ولی...
‫در مورد تو، ‫‫مطمئم که اونا هیچوقت از دست نرفتن.
‫خانوادت حتما الان تو بهشتن.
‫اونا رو یه روز تو بهشت میبینی.
‫ممنون. منم همینطور فکر میکنم.
‫با این حال،
‫چیزی که واقعا از دست دادم
‫امیدم به این دنیا بود.
‫تا همین چند وقت پیش،
‫کارم شدن بود لعنت کردن این ‫‫دنیا که خانوادم رو ازم گرفت.
‫ولی وقتی عمیق تر فکر کردم،
‫تو همین دنیا بود که خانوادم رو تشکیل دادم.
‫و حالا که اینطوریه،
‫نمیخوام دنیایی که اونا رو به من داد ‫‫رو از خودم دریغ کنم.
‫شاید سخت باشه،
‫ولی میخوام یه بار دیگه دنیا رو ‫‫با دید مثبت ببینم.
‫شاید بی رحمانه به نظر بیاد،
‫ولی فکر نکنم این کار شدنی باشه.
‫بهشت تنها امید ماست.
‫این دنیا فاسده.
‫دنیا اینطوریه
‫چون خواست خدا این بوده.
‫افراد مهم تاریخ این رو به ما گفتن.
‫یعنی تو...
‫یعنی تو کاملا از دنیامون نا امید شدی؟
‫بله.
‫اینجا فقط فقدان در انتظارمونه.
‫بالاخره که هممون میمیریم ‫‫و تهش میریم بهشت یا جهنم.
‫پس نگرانیمون باید همین باشه.
‫"بهشت تنها امید ماست"؟
‫پس چرا اون کافره
‫جونش و جایگاهش تو بهشت رو به خطر انداخت
‫تا دنیامون رو مفتخر کنه؟
‫آدما میمیرن.
‫فایده عشق ورزیدن به این دنیایی
‫که در نهایت ترک اش میکنیم چیه؟
‫وقتی بمیریم، تنها چیزی که ‫‫میمونه دنیایی بدون ماست.
‫چطور میشه به همچین چیزی امید داشت؟
‫صبر کن.
‫یعنی میتونه خودش باشه؟
‫خوبه. این پل سالمه
‫دهکده اون طرفه.
‫مثل اینکه فعلا جامون امنه.
‫‫- اوکجی. ‫‫‫- بله؟
‫من باعث شدم تا اینجا بیای.
‫از اینجا به بعد،
‫میخوام که خودت تصمیم بگیری.
‫چی؟
‫دو تا راه هست که میتونی انتخاب کنی.
‫اولیش، اینه که وقتی به دهکده رسیدیم،
‫میتونی اتفاقاتی که افتاد و جریان صندوقی ‫‫که پیدا کردیم رو به کلیسا گزارش بدی.
‫اگه این کارو بکنی شاید بتونی ‫‫به دهکده برگردی.
‫به بهشت هم نزدیک تر میشی.
‫ولی اون وقت چه اتفاقی برای تو میفته؟
‫‫گزینه دوم...
‫گراس!
‫‫این، سرنوشتِ...
‫دومی رو خلاصه میگم.
‫چی؟! الان وقتش نیست!
‫گزینه دوم
‫اینه که گزینه اول رو نادیده بگیری
‫و امیدت رو به این دنیا پیدا کنی!
‫چی؟
‫و بعدش، یه روزی،
‫دوباره به ستاره ها نگاه کنی.
‫چیکار داری میکنی؟!
‫شاخه میشکنه ها!
‫میخوای بمیری؟!
‫چیکار داری میکنی؟!
‫‫- دارم مسئولیت رو به تو میسپرم. ‫‫‫- چی؟!
‫با این وضع، جفتمون میمیریم.
‫اینطوری نمیشه.
‫اون کافر جونش رو به باد داد
‫چون کسی رو پیدا کرد که ‫‫این مسئولیت رو بهش بسپره.
‫همونطور که خودت گفتی،
‫این دنیا پر از فقدان و از دست دادنه.
‫از این گذشته،
‫هممون یه روز میمیریم و اینجا رو ترک میکنیم.
‫حتی اگه بمیرم... ‫‫این دنیا ادامه پیدا خواهد کرد.
‫این یعنی که میتونم مسئولیت رو به بسپرم.
‫تو دنیایی که پر از فقدان هست، ‫‫اینم یه راهیه
‫که امید رو به وجود بیاره
‫به کی بسپری؟! به من؟!
‫از من توقعی نداشته باش!
‫هیچ تضمینی نیست که من انجامش بدم!
‫درسته.
‫ولی انجامش میدی.
‫تو آماده نیستی که به بهشت بری.
‫چرا؟!
‫چون چهره ات اینو بهم میگه
‫که هنوز از مرگ میترسی.
‫این
‫سرنوشت منه.
‫مرد.
‫شما واقعا مهربونی، آقای گرابوفسکی.
‫شما همیشه وقت میذاری ‫‫و به حرفای ما گوش میدی.
‫چون که از شنیدن داستانای شما لذت میبرم.
‫باز شروع کرد.
‫بر عکس اون کشیش میان پایه قبلی...
‫اسمش چی بود؟
‫اون اصلا مثل شما نبود.
‫واقعا.
‫شاید تو شهر خیلی محترم باشه،
‫ولی اصلا با آدم همدردی نمیکنه.
‫این حرفو نزنید.
‫ها؟
‫‫- چی؟ ‫‫‫- چی؟
‫ببخشید.
‫بادنی، یکی اومده با تو کار داره.
‫من منتظر کسی نبودم.
‫‫شاید، ولی...
‫تو کی هستی؟
‫چی میخوای؟
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom