رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom
‫برای بدست آوردن نان، از ما درخواست سکه میکنن.
‫برای بدست آوردن حق و حقوق، از ما درخواست مالیات میکنن.
‫برای بدست آوردن پول، از ما کار درخواست میکنن
‫پس،
‫برای بدست آوردن حقیقت دنیامون
‫چه چیزی قراره از ما درخواستت کنن؟
‫اورب: چرخش کره زمین
‫اوایل قرن 15 ‫‫جایی در سرزمین پادشاهی "پی"
‫سه تا واسه وویچیک.
‫دو تا واسه مازور.
‫واسه بولانسکی...
‫چهار تا.
‫من فقط بعد از کار کردن توی ‫‫ این حیطه شغلی متوجهش شدم
‫ولی تو میدونی
‫که بعد از اینکه ناخونای یکی رو بکشی ‫‫ چه چیزی بیشتر اذیتشون میکنه؟
‫دیگه... دیگه نمیتونن چیزی تو دستشون بگیرن.
‫بدون ناخون، نمیتونیم چیزی تو دستمون بگیریم.
‫اوه!
‫یه جواب درخور یه دانشمند.
‫هرچند که اشتباهه.
‫جواب درست، درد کشیدنه.
‫ظاهرا این ساده ترین چیزاست که ‫‫ بیشتر از هرچیز مردمو دچار مشکل میکنه.
‫خب،
‫تو یه سری گزارش تحقیقاتی که طبق اصول کلیسا ‫‫ بی حرمتی به مقدسات محسوب میشه رو مخفی کردی
‫اون گزارش ها کجان؟
‫کجان؟
‫گزارش ها کجان؟
‫شما...
‫شما حرومزاده ها هیچ قدرتی ‫‫ در برابر حقیقت ندارید!
‫ای بابا.
‫نکنه از این آدمای سرسختی؟
‫بدبختی ای داریم ها.
‫مثل این که کارمون قراره طول بکشه.
‫دوست دارم زودتر برگردم خونه.
‫من فقط ده تا ناخون دارم.
‫تمومش کن بره!
‫واسه نگری... 68 تا.
‫چی؟
‫ناخونا دوباره رشد میکنن، میدونی که.
‫خیلی خب بچه ها، یه سوال.
‫چه چیزی در مرکز جهان قرار داره؟
‫من میدونم آقا!
‫اوه!
‫بگو ببینم، کوچانسکی.
‫عشق!
‫مرکز جهان از عشق خدا پر شده.
‫درسته.
‫ولی جوابت یه مقدار انتزاعی هست.
‫کس دیگه... اوه!
‫رافال، تو بگو!
‫چشم، آقا.
‫در مرکز جهان، کره زمین قرار داره.
‫ما این رو به دلایل مختلفی میدونیم.
‫همون طور که ارسطو اشاره کرده،
‫اجسام سنگین به پایین سقوط میکنن.
‫اجسام به زمین میخورن
‫چون که کره زمین، ‫‫ پایین ترین کره در مرکز جهانه.
‫دقیقا!
‫تو باعث افتخارمی، پسرم.
‫افتخار از بنده اس، پروفسور پوتوتسکی.
‫بیخیال. چقدر از هم تعریف میکنید!
‫نه، این طور نیست.
‫تعریف واقعی رو الان میکنم.
‫خبر خوب! رافال قراره بره دانشگاه!
‫- چی؟! ‫‫- چی؟!
‫این روزا، آدمای زیادی نمیتونن ‫‫ وارد دانشگاه بشن،
‫ولی انجام همچین کاری تو 12 سالگی فوق العادست.
‫باید جشن بگیریم!
‫- ایول! ‫‫- عالیه!
‫رافال، به این فکر کردی که ‫‫ چه رشته ای میخوای بری؟
‫ریاضیات؟
‫پزشکی؟
‫جغرافی؟
‫البته. میخوام الهیات بخونم.
‫همون طور که هممون میدونیم،
‫الهیات عالی ترین رشته تحصیلیه.
‫ما زندگیمونو مدیون خدا هستیم.
‫یک خداشناس کتاب مقدس رو ‫‫ به صورت استدلالی تجزیه و تحلیل میکنه
‫تا بتونیم در ایمانمون عمیق تر بشیم.
‫من فکر نمیکنم که از بقیه ‫‫ با استعداد تر باشم.
‫من فقط خوش شانس بودم.
‫و برای همین میخوام در جبران این خوش سعادتی
‫رشته ای رو انتخاب کنم که ‫‫ برای مردم با ایمان مفید باشه.
‫عالیه!
‫تو برای همه ما یه الگویی!
‫این چه حرفیه.
‫این دنیا
‫خیلی راحته!
‫با این که دوست ندارم اینو بگم،
‫ولی دنیا پر از آدمای احمقه.
‫من یتیم به دنیا اومدم،
‫برای همین سهم خودم از فقر، بدبختی، ناچیزی، ضعیف بودن،
‫و محرومیت های دیگه رو داشتم.
‫ولی مهم تر از همه اینا، ‫‫من خوب بلدم باهوش زندگی کنم.
‫خیلی خوب.
‫فلسفه من
‫منطقی زندگی کردنه.
‫اگه کسی به احساسات ‫‫ غیر منطقی مثل عشق اهمیت نده،
‫از هوس های بی رویه دوری کنه،
‫و تصمیمات منطقی بگیره، ‫‫میتونه با آسایش زندگی کنه.
‫و برای همین منطق
‫همیشه زیباست.
‫با چسبیدن به این اعتقاد،
‫مردم حالا منو یه آدم با وقار، ‫‫ باهوش، مواضع و با کفایت میبینن
‫دانشگاه؟ عالیه، رافال!
‫همین که میشناسمت میتونم باهاش پز بدم!
‫نه بابا، من آدم خاصی نیستم.
‫آدمای ساده لوحی مثل این یارو کوچانسکی
‫تا منو میبینن بهم احترام میذارن، ‫‫خوبه که همچین آدمایی دورم باشن.
‫تو یه نابغه ای.
‫اصلا.
‫یه حکیم.
‫داری اغراق میکنی.
‫نه، بیشتر مثل یه خدا هستی!
‫اوه.
‫خدا؟
‫چی داری میگی؟
‫انسان ها نمیتونن خدا باشن.
‫لطفا حرفتو پس بگیر.
‫حرفمو پس میگیرم.
‫منو ببخشید.
‫از این به بعد حواستو جمع کن.
‫احمق.
‫بعضی چیزا رو نباید با صدای بلند گفت.
‫اینم از درس امروز.
‫خدا به همراهتون.
‫اوه، رافال.
‫یه درخواستی ازت داشتم.
‫چی؟
‫ازت میخوام که-- هان؟
‫این فهرست ستاره هاس؟
‫بله!
‫دیروز، برای اولین بار ‫‫ یه ستاره قدر ششمی دیدم.
‫خیلی هیجان انگیز بود!
‫که اینطور.
‫پس دیگه باید بذاریش کنار.
‫چی؟
‫تو باید از این به بعد تموم ‫‫ وقتت رو صرف الهیات کنی.
‫دیگه خبری از ستاره شناسی نباشه.
‫متوجه شدی؟
‫ب-بله آقا.
‫خوبه.
‫داشتم میگفتم،
‫ازت میخوام که فردا بری ‫‫همکارم هوبرت رو بیاری پیش من.
‫هوبرت؟
‫مگه اون به جرم مرتد بودن دستگیر نشده بود؟
‫انگار یه تحقیق ممنوعه انجام داده بود.
‫اشکالی نداره بیارمش پیش شما؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫توبه کرد، واسه همین آزادش کردن
‫بخشیدن گناهان خودش نشانه ای از ایمان راسخ هست.
‫میخوام یه جایی هم براش ‫‫اجاره کنم تا توش زندگی کنه.
‫روت حساب باز کردم ها.
‫از این به بعد باید تموم وقتت ‫‫ رو صرف الهیات کنی.
‫دیگه خبری از ستاره شناسی نباشه.
‫طبیعیه.
‫من وقتی واسه ستاره شناسی ندارم.
‫تمومش کن. ‫‫باید آسمون رو فراموش کنی.
‫چه اهمیتی داره؟
‫یه زمانی بود که من یه زیبایی منطقی رو
‫تو چرخش منظم ستاره ها میدیدم.
‫ولی وقتی عمیق تر نگاه کردم،
‫چرخش هر ستاره ای محاسبات ‫‫ پیچیده خودش رو داره.
‫ادامه دادن به ستاره شناسی منطقی نیست.
‫بعدشم،
‫دنیای ستاره ها خیلی دوره.
‫هر چقدرم که ما آدما دستمون رو دراز کنیم،
‫نمیتونیم بهشون برسیم.
‫هوبرت...
‫دانشمند سابق و مرتد.
‫یعنی همچین آدمی چطوریه؟
‫هر طوری هم که بهش نگاه کنی،
‫این راه هوشمندانه ای واسه زندگی نیست
‫راستی حرفش شد،
‫امروز یه مرتد رو اعدام کردن.
‫بیخیال، طرف خدا رو انکار کرده!
‫حتما فرصت توبه بوده.
‫خودشون این بلا رو سر خودشون آوردن.
‫زودتر بسوز دیگه.
‫چرا انقدر طول میکشه؟
‫این یارو چشه؟
‫بهتره از اینجا برم.
‫ببخشید!
‫من رافال هستم، فرزند خونده آقای پوتوتسکی.
‫دنبال آقای هوبرت اومدم.
‫آها...
‫باشه.
‫یا خدا! چقدر گنده اس!
‫طرف از سر تا پاش مشکوکه!
‫از دیدنتون خوش وقتم.
‫من فرزند خونده آقای پوتوتسکی، رافال ام.
‫مشتاق آشنایی باهاتون هستم.
‫عه؟
‫آم...
‫از من سودی بهت نمیرسه.
‫لازم نیست با یه لبخند الکی توجه منو به خودت جلب کنی.
‫چی؟
‫ولی...
‫خب دیگه. لطفا راه رو نشون بده.
‫درباره ات شنیدم.
‫میخوای بری دانشگاه؟
‫بله! باعث افتخاره.
‫این لطف رو مدیون خدا و تموم ‫‫ کسایی که من رو حمایت کردن--
‫میخوای ستاره شناسی بخونی؟
‫چی؟
‫کسی که اسطرلاب همراه خودش داره
‫حتما به ستاره ها نگاه میکنه.
‫عه... این...
‫چجوری بگم؟ صرفا یه سرگرمیه.
‫اتفاقا تو فکر اینم که بیخیالش بشم.
‫میخوام الهیات بخونم--
‫آدم دو رویی هستی.
‫چی؟
‫میگم، آقای هوبرت، قبلا روی ‫‫ چی تحقیق میکردید؟
‫تو اون دفترچه گزارش مشاهدات رو نوشتی؟
‫بله.
‫برای امتحان کردن توانایی هام، من--
‫- بده ببینم. ‫‫- عه! آهای...
‫فوق العادست.
‫چی؟
‫تا ستاره قدر ششم هم تونستی ببینی.
‫چشمای خوبی داری.
‫چی؟
‫ولی اینا فقط چرک نویسن.
‫تو خونه نوشته های دقیق تر دارم.
‫جدی؟ میخوام اونا رو هم ببینم.
‫با اینا میتونم تحقیقم رو ادامه بدم.
‫بله!
‫البته، من--
‫هان؟
‫گفتی... تحقیق؟
‫تو تحقیقت رو کنار گذاشتی، مگه نه؟
‫من یه محقق ام.
‫مهم نیست کی چی میگه، ‫‫من هیچوقت تحقیقم رو کنار نمیذارم.
‫چی؟ یعنی توبه نکردی؟
‫معلومه که نکردم. ‫‫دروغ گفتم تا آزادیم رو بدست بیارم.
‫به دروغ تظاهر میکنم تا دستگیرم نکنن.
‫چی--
‫چرا انقدر راحت همچین چیزیو گفتی؟
‫چون که میخوام ازت اخاذی کنم.
‫چی؟!
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫تحقیق نیاز به مشاهدات داره.
‫ولی چشمای من ضعیف شدن.
‫واسه همین میخوام از تو استفاده کنم.
‫کسی که دو بار به جرم مرتد بودن ‫‫ دستگیر شه بلافاصله اعدام میشه
‫نمیتونم همچین خطری کنم.
‫من برگشتم تا کاری که شروع کردم ‫‫رو به پایان برسونم.
‫و بخاطرش از روی آتیش هم میپرم.
‫شرمنده، ولی اگه قبول نکنی، میکشمت.
‫اگه کارم رو مختل کنی، میکشمت.
‫اگه هرچی که بگم رو انجام ندی، میکشمت.
‫پس به ستاره شناسی ادامه بده!
‫بخاطر من.
‫این یه دستوره.
‫حالیت شد؟
‫ب-باشه! ادامه میدم!
‫هرکاری بگی انجام میدم!
‫نگران نباش.
‫من آدم بی منطقی نیستم.
‫خوشحالم که اینو میشنوم.
‫معمولا کجا ستاره ها رو رصد میکنی؟
‫یه تپه تو جهت جنوب شرقی.
‫من یه جای بهتر میشناسم.
‫ببینیش شگفت زده میشی. ‫‫فردا بهت میگم کجاست.
‫ب-باشه.
‫خب دیگه، من برم.
‫یعنی که چی؟!
‫برای چی گذاشتن این مرتیکه آزاد بشه؟
‫باید زنده بسوزوننش!
‫اصلا خودم میرم لو میدمش.
‫واقعا فکر میکنه من فردا میرم پیشش؟!
‫من یه جای بهتر میشناسم.
‫ببینیش شگفت زده میشی.
‫بیخیال. این کار خیلی خطرناکه.
‫امکان نداره برم.
‫هیچ چیز خوبی از توش در نمیاد!
‫خدای من... بی نظیره!
‫خوشحالم که اومدم!
‫فکرشم نمیکردم ستاره ها انقدر شفاف باشن!
‫همینطوره.
‫ارتفاع زیاده، ‫‫میدان دید وسیعه،
‫و هوا صافه.
‫برای رصد کردن عالیه.
‫فقط این نیست...
‫من عاشق نحوه شباهت کوه ها ‫‫ و صخره ها به صورت فلکی شکارچی ام
‫اوه... درسته.
‫وقتی که ماه پیداست رصد کردن سخته.
‫من زمان رو طبق مشاهدات قبلی محاسبه میکنم.
‫پس گزارشتو الان بنویس.
‫باشه.
‫این خوبه؟
‫فوق العادست. ‫‫این همه تو این مدت کوتاه.
‫اوه... ممنون.
‫- ببخشید. ‫‫- هوم؟
‫دقیقا واسه چی این گزارش ها رو میخوای؟
‫این تحقیق ممنوعه ات...
‫چی هست؟
‫آریستارخوش رو میشناسی؟
‫هان؟ چی هست؟
‫خب بگو، میدونی شکل و شمایل کهکشان
‫چطوریه؟
‫هان؟
‫بله.
‫زمین در مرکزه،
‫و تموم اجسام سنگین به دورش میچرخن.
‫- پس شکلشو برام بکش. ‫‫- چی؟
‫فکر کنم اینطوریه.
‫درک کردنش سخته،
‫ولی بطلیموس این حقیقت رو ‫‫ بیش از 1000 سال پیش کشف کرد.
‫بعدشم، عقل سلیم به ما میگه ‫‫ که زمین یه کره خاصه.
‫و برای همین خدا اون رو در مرکز کهکشان قرار داده.
‫همینطوره.
‫در این صورت، ‫‫تو همچین حقیقتی زیبایی وجود داره؟
‫چی؟
‫جهانی که تو توصیف کردی زیباست؟
‫این که زیباست یا نه بستگی ‫‫ به نظر هر شخص داره.
‫هیچ ربطی به حقیقت علمی نداره.
‫جواب سوالمو ندادی.
‫به نظرت زیباست؟
‫خب، به نظر یه مقدار زیادی پیچیده است.
‫با این الگو و مدل، تموم سیاره ها ‫‫ باید جداگونه محاسبه بشن.
‫طوری که چرخش ها درست انجام نمیشن
‫یه نظام یگانه منظم...
‫منطقی به نظر نمیاد.
‫پس در این صورت،
‫خیلی زیبا نیست.
‫ولی با اینکه این عدم زیبایی ‫‫ ناراحت کنندست،
‫امکان نداره نظامی وجود داشته ‫‫ باشه که برای کل کهشان یکسان باشه
‫منطقی نیست که کهکشان رو به ‫‫ خاطر همین چیزی مقصر دونست.
‫نه، این یه خطای بزرگه.
‫چی؟
‫من نمیخوام تو جهانی زندگی کنم که زیبا نیست.
‫حتی در این صورت هم،
‫ارجعیت قرار دادن زیبایی به منطق ‫‫ یجور عقبگرد محسوب میشه.
‫شاید پیچیده باشه، ‫‫ولی این نظریع کاملا درسته.
‫تا وقتی که ستاره ها حرکت کنن ‫‫ و خورشید بالا میاد، واقعیت همینه.
‫و اگه بگم ستاره ها و خورشید ‫‫ در واقع نمیچرخن چی؟
‫بیخیال، همچین نظریه ای هیچوقت ددوم نمیاره.
‫ولی واقعیت همینه.
‫اگه واقعیت اینه، پس الان که داریم ‫‫ باهم حرف میزنیم دقیقا چی تو جهان در چرخشه؟
‫کره زمین.
‫کره زمین؟ ولی این--
‫وایسا ببینم... کره زمین؟
‫درسته.
‫خورشید بالا نمیاد. ما پایین میریم.
‫هر روز، صبح میشه
‫چون زمین
‫دور محور خودش میچرخه.
‫فصل ها عوض میشن
‫چون زمین در یک چرخش مداری ‫‫ دور خورشید حرکت میکنه.
‫در جهان من، ‫‫زمین در دو حالت میچرخه.
‫با این حال، خورشید ثابت باقی میمونه.
‫و سیارات به طور پیوسته در چرخش هستن.
‫کهکشان تحت یک نظم یگانه یکپارچه هست.
‫عقل سلیم سر و ته شده.
‫کلیسا خشمگین شده.
‫منطق و زیبایی یکی شدن.
‫تحقیق من اینه.
‫فکر میکنم
‫میتونیم بهش بگیم...
‫نظریه خورشید مرکزی..
‫نظرت چیه؟
‫اورب: چرخش کره زمین ‫‫چپتر اول
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم Mahdi :مترجم @AioSub | @AioFilmcom